کلینیک درد ماهان

اولین و واضح ترین نتیجه انحنای S مانند فقرات، تغییر نحوه  توزیع وزن روی قسمت های مختلف آن و دیسک های نرم بین مهره ها می باشد. در صورتی که این انحناها وجود نداشت باشند ، وزن به طور مساوی از کل سطح هر یک از دیسکها منتقل می شود اما وجود آنها موجب می گردد که بیشتر وزن، از طریق لبه های پشتی دیسک ها در کمر و گردن و بندهای جلویی دیسکها در سرتاسر ناحیه  سینه ای منتقل شود.

با نگاه به شکل زیر

 نتیجه این جابجایی وزن مشخص می شود. از آنجایی که مهره های تحتانی فشار بیشتری راتحمل می کنند، بنابراین بیشتر در معرض ضایعه قرار دارند. در صورت وارد شدن فشار اضافی بر آخرین مهره  کمری، چون مهره های سخت و استخوانی می باشند این فشار به  دیسک نرم زیرین منتقل شده و موجب پارگی آن می گردد. همانگونه که مشاهده می شود ماده  داخلی دیسکها از طریق محل پارگی خارج شده و عصب را تحت فشار قرار

می دهد. در پارگی دیسک 2 نکته  قابل توجه وجود دارد:

 اولا : آنکه پارگی دیسک خاصیت تحمل فشار آن را از بین می برد، در نتیجه موقعیت مهره  بالایی تغییر کرده و در تماس با مهره  پایینی خود قرار می گیرد.

ثانیاً : این تغییر باعث دررفتگی تدریجی مفاصل و تنگ شدن سوراخ هایی که اعصاب از آن عبور می کنند ، می شود. بدین ترتیب ممکن است هنگامی که فرد ایستاده ، عصب به طور دائمی تحت فشار قرار گیرد. 

از آنجایی که تماس زوائد خارجی مهره های چهارم و پنجم کمری موجب ایجاد یک مفصل کاذب تحمل کننده وزن می گردد ، می تواند به نوبه  خود باعث کمردرد شود. دیسک بعدی که تحت فشار ایجاد شده ممکن است صدمه ببیند چهارمین دیسک کمری است البته پارگی این دیسک به ندرت دیده می شود و در صورت پارگی، تماس زوائد خاری مهره ها باعث جلوگیری از دررفتگی مفصل شده و در نتیجه قطر سوراخ محل عبور عصب به میزانی باقی می ماند که عصب تحت فشار قرار نمی گیرد.

در نتیجه مشکل اصلی کمردرد در اکثر موارد وجود این تغییرات می باشد. انسان هنگام سعی کردن برای آنکه صاف بایستد، به شدت فقراتش را تغییر شکل داده و این موجب می شود که وزن بدن بر بعدهای پشتی دیسک های بین مهره ای در کمر و گردن وارد می شود. درد و دیسک چهارم  و پنجم کمری که در اکثر کمردردها دچار ضایعه می شوند فشار بیشتری بر ناحیه پشتی مهره ها وارد شده و این فشار ازمهره ها به دیسکهای بین مهره ای منتقل می شود.

بنابراین پنجمین دیسک کمری (گاهی چهارمین دیسک کمری) پاره گردیده و هسته وارد کانال نخاعی می شود ، در نتیجه اعصاب نخاعی تحت فشار قرار می گیرند. علاوه بر ورود دیسک آسیب دیده به کانال عصبی، عصب در سوراخ بین مهره ای تحریک می شود. این حالت جز در سطح پنجمین مهره  کمری، بندرت رخ می دهد. در این موارد خم شدن به عقب، فشار روی عصب را به میزان زیادی افزایش می دهد.

منبع : شهرام شمس