آرتروسکوپی زانو

 

استفاده از تجهیزات فیبر نوری و دوربین آندوسکوپی باعث ایجاد تحولی بزرگ در جراحی مفاصل مختلف شده است. آرتروسکوپ به‌عنوان وسیله‌ای برای تشخیص و درمان بیماری‌ها و اختلالات داخل مفصلی باعث بهبود عملکرد بیماران پس از جراحی و کاهش آسیب مفصلی به‌دنبال جراحی می‌شود. جراحی‌های مفاصل به روش باز انجام می‌شد که در خیلی از موارد به آسیب سطح مفصلی و محدودیت پس از عمل می‌انجامید. آرتروسکوپ رویکرد جراحان ارتوپدی را نسبت به تشخیص و درمان بیماری‌های مفصلی تغییر داده است، ولی البته به این نکته باید تاکید کرد که این روش در تشخیص بیماری‌ها جانشین مهارت‌های بالینی نیست . 

مکانیسم آرتروسکوپی زانو:

مهمترین قسمت یک آرتروسکوپ یک لوله فلزی توخالی به اندازه تقریبی یک نی است ( منظور نی هایی است که برای نوشیدن مایعات از آنها استفاده میشود). در یک انتهای این لوله فلزی یک دوربین فیلمبرداری بسیار دقیق قرار گرفته است و در درون لوله تعداد زیادی عدسی وجود دارد. پزشک متخصص ارتوپد از طریق یک شکاف چند میلیمتری این لوله را از جلوی زانو وارد فضای مفصلی زانو کرده و سپس تصاویر تهیه شده توسط دوربین به یک مانیتور با وضوح بالا منتقل می شود تا پزشک معالج بتواند تصاویر داخل زانو را روی مانیتور ببیند. پزشک معالج می تواند بسیاری از قسمت های داخل زانو را از طریق آرتروسکوپی زانو ببیند و بیماری ها و ضایعات آنرا تشخیص دهد. پس یکی از کاربردهای این وسیله تشخیص بعضی از بیماری های زانو است. پزشک معالج ممکن است از طریق شکاف کوچک دیگری در جلوی زانو ابزارهای جراحی خاصی را به داخل مفصل فرستاده و از طریق آنها اقدام به درمان جراحی زانو بعضی از ضایعات درون مفصلی کند. این وسایل بسیار متنوع هستند. 

مراحل درمان با آرتروسکوپ :

معمولا درمان آرتروسکوپی بصورت یک جراحی سرپایی است. به این منظور که بیمار مدت کوتاهی معمولا چند ساعت قبل از جراحی در بیمارستان بستری شده و بعد از آرتروسکوپی می تواند در همان روز از بیمارستان مرخص شود. مانند هر عمل جراحی دیگر بیمار باید توسط متخصص بیهوشی تحت بیهوشی عمومی یا بیحسی کمری یا بندرت بیحسی محلی قرار بگیرد. پس باید قبل از شروع عمل، بیمار حداقل بمدت هشت ساعت چیزی نخورده و نیاشامیده باشد. کل آرتروسکوپی ممکن است چیزی حدود نیم تا یک ساعت وقت ببرد. 

مواردی که می توان از آرتروسکوپ در درمان آنها استفاده کرد عبارتند از

• ترمیم یا خارج کردن قسمتی از منیسک پاره شده
• بازسازی لیگامان صلیبی جلویی ACL که پاره شده است.
• خارج کردن قسمت هایی از غضروف مفصلی که آسیب دیده است.
• خارج کردن تکه های غضروف یا استخوان که در درون مفصل زانو رها هستند.
• خارج کردن بافت سینوویال Synovial tissue که ملتهب و بیمار شده است.

بازپروری بعد از انجام آرتروسکوپی زانو

بهبودی بعد از جراحی آرتروسکوپی بسیار سریعتر و راحت تر از دیگر جراحی های متداول است با این حال باید مراقبت هایی را بعد از جراحی رعایت کرد. باید زانو را تا چند روز بعد از جراحی بالاتر از سطح قلب قرار داد پس بیمار باید دراز کشیده و اندام تحتانی را بالا نگه دارد. استفاده از یخ برای سرد کردن زانو می تواند مفید باشد. اطراف زانو پانسمان شده است و پزشک زمان تعویض پانسمان و اینکه بیمار چه موقع می تواند دوش بگیرد را تعیین می کند. بعد از چند روز پزشک ارتوپد بیمار را مجدداً ویزیت کرده و زانو را معاینه می کند. بیماران اغلب بعد از آرتروسکوپی باید تا مدتی از عصای زیر بغل استفاده کنند. مدت و نحوه استفاده را پزشک معالج تعیین می کند.
زمان استفاده از اتومبیل و رانندگی را هم پزشک معالج با در نظر گرفتن متغییر هایی مثل نوع بیماری زانو، شدت درد بیمار، نوع داروهای استفاده شده توسط بیمار، توانایی بیمار در کنترل زانو و اینکه اتومبیل از دنده اتوماتیک استفاده می کند یا خیر تعیین می کند. معمولا بیماران می توانند بعد از یک تا سه هفته رانندگی کنند. از داروهایی برای کاهش درد بعد از عمل استفاده می شود و ممکن است داروهایی برای کاهش احتمال لخته شدن خون برای بیمار تجویز شود. یکی از مهمترین قسمت های بازپروری بعد از آرتروسکوپی تقویت عضلات اطراف زانو و بدست آوردن دامنه حرکات زانو است که با انجام نرمش های بخصوصی باید زیر نظر فیزیوتراپ انجام شود.

مزایای جراحی آرتروسکوپیک زانو

کاهش دوره‌ی نقاهت، برش کوچک‌تر، کاهش واکنش التهابی، امکان انجام اقدامات تشخیصی، کاهش هزینه‌ی عمل جراحی و کاهش عوارض جراحی از جمله مزایای این روش جراحی است 

عوارض آرتروسکوپی زانو

آتروسکوپی مانند هر عمل جراحی دیگر ممکن است با عوارضی همراه باشد مثل عفونت یا لخته شدن خون در ساق یا جمع شدن خون در زانو. در صورت بروز علائم زیر باید بیمار به پزشک معالج مراجعه کند : تب، لرز، قرمزی یا گرمای دائم در اطراف زانو، افزایش شدت درد زانو، تورم زیاد زانو و ایجاد درد یا تورم در عضلات پشت ساق .

انجام ورزش بعد از عمل ارتروسکوپی زانو

انجام نرمش های خاص برای زانو بعد از انجام آرتروسکوپی لازمه بدست آوردن یک نتیجه خوب است. این نرمش ها را می توان روزی 3-2 بار و هر بار 30-20 دقیقه در منزل انجام داد. اگر بعد از انجام دادن هر کدام از نرمش ها درد و تورم در زانو ایجاد شود باید آن نرمش را موقتاً قطع کرده و از استراحت، سرما، بستن زانو با باند کشی و بالا نگه داشتن زانو برای کاهش درد استفاده کرد هر نرمش را ده بار انجام دهید.

تقویت کننده عضلات خم کننده زانو (همسترینگ)

در این تمرین حالت باید حفظ شود(هیزو متریک ، استاتیک) زانو نباید تکان بخورد. روی زمین نشسته و یا دراز بکشید ، پا ها زاویه داشته باشند، تقریباً 10 درج0 دو زانو خم شده باشد. حال پاشنه ها را به زمین فشار داده و عضلات پشت ران را منقبض کنید. این انقباض را 5 ثانیه نگه داشته ، سپس شل کنید .تمرین را 10 بار تکرار کنید.

تقویت عضلات راست کننده زانو(چهار سر ران)

بر روی شکم خوابیده ، زیر قوزک پا ی عمل شده ، حوله ای گرد کرده بگذارید. حال قوزک را به حوله فشار دهید . پایتان تا حدًامکان کشیده باشد. حالت را 5 ثانیه نگه دارید. سپس عضلات را شل کرده و تمرین را 10 بار تکرار کنید.

 

منبع :دکتر ابراهیم زاده

آرتروسکوپی موثرترین روش در تشخیص اختلالات داخل زانو

امروزه آرتروسکوپی بهترین روش تشخیص و درمان در جراحی زانوست؛ به طوری که مطالعات نشان داده است، آرتروسکوپی یافته های بالینی را به بیش از ٩٠ درصد افزایش می دهد.

امروزه آرتروسکوپی بهترین روش تشخیص و درمان در جراحی زانوست؛ به طوری که مطالعات نشان داده است، آرتروسکوپی یافته های بالینی را به بیش از ٩٠درصد افزایش می دهد.

دکترمحمد حسین ابراهیم زاده متخصص ارتوپدی و استاد دانشگاه علوم پزشکی مشهد ضمن بیان این مطلب گفت: آرتروسکوپی روشی با تهاجم اندک و با عوارض بسیار کمتر از جراحی باز زانوست که در میان مفاصل، آرتروسکوپی زانو بیشتر از دیگر مفاصل رایج شده است.

وی در خصوص مطالعه ای که در این زمینه انجام گرفته، توضیح داد و افزود: در این راستا تعداد ٢٩٠ بیمار مراجعه کننده به درمانگاه ارتوپدی بیمارستان قائم مشهد که از مشکلات زانو شکایت داشتند مورد تحقیق قرار گرفتند.

دکترابراهیم زاده ادامه داد: این افراد یکبار به روش معاینه کامل بالینی و یکبار نیز به روش اندیکاسیون آرتروسکوپی مورد بررسی قرار گرفتند و شرح حال کامل معاینه فیزیکی و بررسی های تصویربرداری لازم در فرم مخصوص تخصصی برای هر بیمار ثبت شد.

وی با اشاره به اینکه از ٢٩٠ بیمار، ٨١/٦ درصد مرد و ١٨/٤درصد زن بودند، تصریح کرد: این بیماران از نظر درد مفصل، قفل شدن مفصل، احساس عدم ثبات مفصل، صدای مفصل، محدودیت حرکتی و تورم مفصل مورد مطالعه قرار گرفتند.

متخصص ارتوپدی به نتایج تشخیص بالینی اشاره و عنوان کرد: در پی تشخیص بالینی ٤٥ درصد پارگی منیسک، ٢٠ درصد پارگی لیگامان کروشیت قدامی، ١٦ درصد پارگی توام کروشیت قدامی و منیسک، ٤٥ درصد عدم ثبات کروشیت خلفی و ٥ درصد ضایعه غضروفی گزارش شد.

وی ادامه داد: اما در یافته های تشخیصی حاصل از آرتروسکوپی ٥٨ درصد پارگی منیسک، ٤٩ درصد پارگی لیگامان کروشیت قدامی، ٢٠ درصد پارگی توام کروشیت قدامی منیسک، ٤٥ درصد پارگی کروشیت خلفی، ١٤ درصد ضایعه غضروفی، ١/٦درصد سینوسیت مفصل و ١٥ درصد نیز بیش از دو ضایعه در داخل زانو مشاهده شد.

دکترابراهیم زاده درباره نتایج این تحقیق گفت: آرتروسکوپی در تشخیص اختلالات داخل زانو نتایج بهتری را نسبت به یافته های بالینی گزارش می دهد؛ به طوری که این یافته ها را تا ٩٠ درصد افزایش می دهد.

منبع : مرکز تحقیقات

آرتروسکوپی چیست و در چه مواردی از آن استفاده میشود؟

آرتروسکوپی یک وسیله جراحی است که پزشک متخصص  از آن برای دیدن داخل مفصل به جهت تشخیص یا درمان بیماری استفاده میکند.

 کلمه آرتروسکوپی به معنای دیدن داخل مفصل است. Arthro به معنای مفصل و scopy به معنای دیدن است. در واقع یک آرتروسکوپ یک مفصل بین است. پزشک معالج با دیدن داخل مفصل میتواند بسیاری از بیماریهای آنرا تشخیص داده و میتواند اقدام به درمان جراحی بعضی از آنها از طریق ارتروسکوپ کند. چرا نیاز به آرتروسکوپی دارم روند تشخیص بیماری های مفصلی معمولا از مراحل خاصی میگذرد. 

پزشک ابتدا سعی میکند با صحبت با بیمار اطلاعات لازم در مورد مشکلات وی را از او بگیرد. سپس وی را معاینه میکند و بعد از آن از طریق انجام آزمایشات و تصویربرداری هایی مانند رادیوگرافی ساده، سی تی اسکن یا ام آر آی سعی میکند به تشخیص بیماری نزدیک تر شود. گاهی اوقات بعد از انجام اقدامات ذکر شده تشخیص دقیق بیماری امکانپذیر نیست. در این موارد ممکن است بتوان از طریق ارتروسکوپ و دیدن داخل مفصل تشخیص بیماری را امکانپذیر کرد.

 با استفاده از آرتروسکوپ میتوان پارگی لیگامان ها را در زانو و شانه درمان کرد. میتوان غضروف آسیب دیده در شانه یا زانو و منیسک آسیب دیده در زانو را ترمیم یا خارج کرد. ترمیم یا بازسازی رباط صلیبی قدامی در زانو و یا خروج بافت های ملتهب در زانو، شانه، آرنج، مچ دست و مچ پا با آرتروسکوپ امکانپذیر است. آرتروسکوپ میتواند به خروج استخوان ها یا غضروف های آزاد در شان، زانو، آرنج ، مچ دست و مچ پا کمک کند. به توسط آرتروسکوپ میتوان سندرم کانال کارپ را در ناحیه مچ دست درمان کرد.

 گرچه میتوان رون هر مفصلی را با آرتروسکوپ دید ولی انجام آرتروسکوپی در شش مفصل بیشتر انجام میشود که عبارتند از زانو، شانه، آرنج، مفصل ران، مچ دست و مچ پا. توضیح تکنیک آرتروسکوپی مهمترین قسمت یک آرتروسکوپ یک لوله فلزی توخالی به اندازه تقریبی یک نی است ( منظور نی هایی است که برای نوشیدن مایعات از آنها استفاده میشود). در یک انتهای این لوله فلزی یک دوربین فیلمبرداری بسیار دقیق قرار گرفته است و در درون لوله تعداد زیادی عدسی وجود دارد. 

پزشک متخصص درد از طریق یک شکاف چند میلیمتری این لوله را وارد فضای مفصلی کرده و سپس تصاویر تهیه شده توسط دوربین به یک مانیتور با وضوح بالا منتقل میشود تا پزشک معالج بتواند تصاویر داخل مفصل را روی مانتیتور ببیند. یک منبع نور پرقدرت از طریق همان لوله نور کافی را برای دیدن داخل مفصل در اختیار میگذارد. از طریق یک شکاف دیگر در روی مفصل لوله باریک دیگری وارد مفصل میشود تا از طریق آن مقداری مایعات به داخل آن فرستاده شود. 

هدف از این کار یکی اینست که مایع کدر داخل مفصل خارج شده و یک مایع شفاف و زلال جای آنرا بگیرد تا داخل مفصل بهتر دیده شود و دلیل دیگر افزایش حجم داخل مفصل است تا به این طریق اجزای مفصل بیشتر از هم فاصله گرفته و بهتر دیده شوند و فضا برای حرکت آرتروسکوپ در مفصل نیز مهیا شود. پزشک میتواند بسیاری از قسمت های داخل مفصل را از طریق ارتروسکوپ ببیند و بیماری ها و ضایعات آنرا تشخیص دهد.

 پزشک معالج ممکن است از طریق شکاف کوچک دیگری در مفصل ابزارهای جراحی خاصی را به داخل آن فرستاده و از طریق آنها اقدام به درمان جراحی بعضی از ضایعات درون مفصلی کند. این وسایل بسیار متنوع هستند. بعضی از آنها مانند چاقو برای بریدن بکار برده میشوند. با بعضی دیگر که یک سر چرخنده دارد میتوان قسمت هایی از بافتهای داخل مفصل را تراشید.

 میتوان از لیزر هم در حین آرتروسکوپی استفاده کرد. مراحل انجام آرتروسکوپی معمولا درمان آرتروسکوپی بصورت یک جراحی سرپایی است به این منظور که بیمار مدت کوتاهی معمولا چند ساعت قبل از جراحی در بیمارستان بستری شده و بعد از آرتروسکوپی میتواند در همان روز از بیمارستان مرخص شود.

 مانند هر عمل جراحی دیگر بیمار باید به توسط متخصص بیهوشی تحت بیهوشی عمومی یا بیحس کمری یا بندرت بیحسی محلی قرار بگیرد. پس باید قبل از شروع عمل بیمار حداقل بمدت هشت ساعت چیزی نخورده و نیاشامیده باشد. کل آرتروسکوپی ممکن است چیزی حدود نیم تا یک ساعت وقت ببرد. 

اگر در حین عمل بطور کامل بیهوش نشده باشید شما هم میتوانید از طریق مانیتور شاهد آرتروسکوپی باشید. در انتهای جراحی، وسایل خارج شده و شکاف های پوستی بخیه شده و پانسمان میشوند. عوارض آرتروسکوپی چیست عوارض آرتروسکوپی زیاد نیست ولی مانند هر جراحی دیگر احتمال عفونت، التهاب وریدها، تورم و خونریزی زیاد، آسیب و عروق یا اعصاب وجود دارد. 

احتمال عارضه در آرتروسکوپی اگر به درستی انجام شود کمتر از یک درصد است. آرتروسکوپی چه مزایایی دارد گرچه توجه به آرتروسکوپی از جانب مردم بیشتر به علت استفاده از آن در درمان ورزشکاران معروف بدست آمد، ولی درمان با آرتروسکوپ در بعضی بیماری ها میتواند موجب ساده شدن عمل جراحی، درد کمتر بیمار بعد از جراحی و دوران نقاهت کوتاهتر میشود. بیمار معمولا همان روز یا روز بعد از جراحی میتواند از بیمارستان مرخص شود. خیلی از اوقات بیمار میتوان بعد از چند روز به سر کارش برگردد.

منبع : مرکز تحقیقات

درمان درد زانو - فیلم آموزشی

کلینیک درد دکتر حیدریان فوق تخصص درد

مشاهده فیلم آموزشی

بر روی لینک زیر کلیک کنید.

درمان درد زانو

جراحي مفصل با روشي متفاوت

بيماري‌هاي مربوط به مفاصل از مشكلات شايع مردم بخصوص در سنين بالاست. روش‌هاي مختلفي براي مقابله با اين بيماري‌ها با توجه به نوع و شدت درگيري مفصل انتخاب مي‌شود. كم كردن ميزان فعاليت فيزيكي، تجويز داروهاي ضدالتهاب، بستن آتل، فيزيوتراپي و عمل باز زانو ازجمله راه‌هاي درماني براي بهبود وضعيت بيمار هستند.

در حال حاضر آرتروسكوپي روشي نوين به عنوان يك روش تشخيصي و درماني مناسب جاي خود را در كشور پيدا كرده است. به طوري كه از آن به عنوان بهترين روش تشخيصي و درماني در جراحي زانو ياد مي‌شود. از اين روش حتي مي‌توان براي نمونه‌برداري از سطوح مفصلي نيز استفاده كرد. آرتروسكوپي باعث مي‌شود زانو براي عمل جراحي، باز نشود و عوارض آن به مراتب كمتر از جراحي باز مفصل است. اين روش موجب آسيب كمتر به بافت و كمتر شدن زمان بهبودي مي‌شود. اين روش براي ورزشكاران بهترين انتخاب است زيرا اين گروه بيشتر دچار آسيب‌هاي مفصلي مي‌شوند و مي‌خواهند زودتر بهبود يابند. همچنين اين روش از نظر زيبايي نيز بدون اشكال است، زيرا در آن از برش‌هاي كوچك و به تعداد كم استفاده مي‌شود.

روشي براي بررسي مفاصل

آرتروسكوپي روشي براي بررسي مفاصل است كه در آن توسط يك وسيله با ايجاد يك برش وارد فضاي مفصل مي‌شوند و تصاويري با وضوح بالا ايجاد مي‌كند. نام اين دستگاه از دو كلمه يوناني گرفته شده است. آرترو‌()arthro به معني مفصل و اسكوپي‌()skopein به معني نگاه كردن، بنابراين به طور كلي يعني نگاه كردن به مفصل. براي وارد كردن اين دستگاه به فضاي مفصلي از برشي استفاده مي‌شود كه پهنايي كمتر از يك سانتي‌متر دارد. دستگاه آرتروسكوپي بسيار ظريف ساخته شده و ضخامت آن كمتر از 5‌‌ميلي‌متر است. اين دستگاه داراي يك عدسي و فيبر نوري براي تامين روشنايي است. در صورت لزوم برش‌هاي كوچك ديگري نيز در محل ايجاد مي‌شوند تا بتوان از وسايل موردنياز براي بريدن يا تراشيدن مفصل يا برداشتن تكه‌هايي از غضروف، استخوان و بافت استفاده كرد. دوربيني كه در اين وسيله تعبيه شده قادر است تصاوير مفصل را به يك صفحه نمايش ارسال كند.

تشخيص با آرتروسكوپي

معمول‌ترين موارد استفاده از آرتروسكوپي براي معاينه و جراحي‌هاي ترميمي زانو، شانه، مچ و آرنج است. زماني كه يكي از اين موارد برايتان پيش آيد، پزشك به شما توصيه مي‌كند از روش آرتروسكوپي استفاده كنيد: پارگي غضروف، آسيب‌ديدگي راستاي مفصل، پارگي رباط، آسيب كشكك زانو، التهاب مفاصل، خرد شدگي استخوان بعد از شكستگي و دردهاي مبهم. از آرتروسكوپي براي مشاهده پيشرفت يا بهبودي بيماري نيز مي‌توان استفاده كرد و مي‌توان متوجه شد كه آيا روند درمان بخوبي پيش مي‌رود يا نه.

مواردي كه بايد به آنها توجه كرد

پيش از انجام آرتروسكوپي حتما درخصوص اين موارد با پزشك صحبت كنيد: سابقه پزشكي خود شامل بيماري‌هاي زمينه‌اي، داروهاي مصرفي، حساسيت‌هاي دارويي و... را با پزشك در ميان بگذاريد. در مورد عمل درباره مواردي چون مفيد بودن، خطرات و عوارض جانبي آن از پزشك پرس و جو كنيد. اگر بيهوشي عمومي لازم داريد، با تكنسين بيهوشي در رابطه با آمادگي خود براي دريافت داروهاي بيهوشي مشورت نماييد.

خطرات ناشي از آرتروسكوپي

اين عوارض ممكن است به دنبال آرتروسكوپي ديده شود: سفتي مفصل، درد شديد، عفونت و تب، التهاب، تورم، آسيب شرياني، خونريزي، حساسيت به داروهاي بيهوشي، آسيب عصبي و بي‌حسي در محل عمل.

روش انجام آرتروسكوپي

پيش از عمل، محل مورد نظر براي از بين بردن آلودگي‌ها، ضدعفوني مي‌شود. معمولا در اين روش از بي‌حسي موضعي استفاده مي‌شود. به طوري كه ماده بي‌حسي در اطراف مفصل تزريق مي‌شود. اگر جراحي گسترده‌تر باشد، از بي‌حسي نخاعي يا بيهوشي عمومي استفاده مي‌شود. اگر بيهوشي عمومي باشد، 12 ساعت پيش از عمل، تغذيه از راه دهان قطع مي‌شود. بعد از بيهوشي، جراح يك برش كوچك در محل موردنظر ايجاد مي‌كند و آرتروسكوپ از طريق پوست وارد مفصل مي‌شود. يك دوربين مخصوص، تصاوير را به صفحه نمايشگر ارسال مي‌كند. لوازم ديگر در صورت لزوم توسط برش‌هاي ديگري وارد محل مي‌شوند.

بعد از عمل

علائم حياتي شما پس از عمل بررسي مي‌شود. دكتر براي كاهش درد، داروهاي مسكن برايتان تجويز مي‌كند. اگر مشكلي نداشته باشيد، مي‌توانيد تغذيه با مايعات را شروع كنيد. عضو مربوطه را بايد براي مدتي بالا نگه داريد. براي كم كردن تورم از كيسه آب يخ استفاده كنيد. در صورتي كه جراحي زياد پيشرفته نباشد، همان روز مرخص خواهيد شد.

مراقبت در خانه

علاوه بر رعايت توصيه‌هاي پزشك به اين نكات نيز توجه كنيد: ممكن است تا يك هفته براي راه رفتن به عصا نياز داشته باشيد تا فشار را از روي زانوي خود برداريد. در چند روز اول پاي خود را بالا نگه داريد. هر وقت توانايي لازم را داشتيد مي‌توانيد مفصل خود را به آرامي خم كنيد. گذاشتن كيسه آب سرد روي مفصل مي‌تواند به كم كردن ورم كمك كند. وزن خود را متعادل نگه داريد و رژيم غذايي را رعايت كنيد. از فعاليت‌هاي سنگين پرهيز كنيد و اگر ورزش مي‌كنيد، براي 3 2 هفته ورزش كردن را كنار بگذاريد. تقريبا يك هفته طول مي‌كشد تا بتوانيد رانندگي كنيد. معمولا افراد، فعاليت‌هاي روزانه خود را 3 هفته بعد از عمل شروع مي‌كنند. البته اين مورد بستگي به ويژگي‌هاي فردي شخص دارد. ممكن است به فيزيوتراپي كه شامل تمرينات تقويت‌كننده مخصوصي است نياز پيدا كنيد.

عوارض را جدي بگيريد

در صورت مشاهده هر يك از اين موارد پس از عمل، به پزشك خود مراجعه كنيد: قرمزي، ورم يا درد شديد در ناحيه جراحي شده، ورم ساق پا به دنبال آرتروسكوپي زانو و نشانه‌هاي عفونت مانند تب.

در صورتي كه زخم عفوني در نزديكي مفصل موردنظر وجود داشته باشد، آرتروسكوپي تا زمان بهبودي زخم به تاخير مي‌افتد. در صورت وجود آنكيلور، آرتروسكوپي انجام نمي‌شود. آنكيلور وضعيتي است كه موجب سفتي و سختي تحرك مفصل مي‌شود و به علت بيماري، آسيب مفصل يا جراحي ايجاد مي‌شود.

اگر تخريب زانو بسيار شديد باشد (مانند آ‌رتريت شديد)‌ نمي‌توان از آرتروسكوپي استفاده كرد. همچنين اگر اختلالات انعقادي شديد داشته باشيد، تا زماني كه اختلال انعقادي با تزريق فاكتورهاي انعقادي اصلاح نشود نمي‌‌توانيد آرتروسكوپي شويد.

منبع:جام جم

مشکلات درد زانو

زانو درد و مشکلات ناشی از آن

یکی از آسیب‌های شایع در میان ورزشکاران و سایر مردم، آسیب در ناحیه زانو است. زانو درد معمولاً نتیجه استفاده بیش از حد از آن و یا عدم تحرک کافی (فقر حرکتی) و نیز عدم گرم کردن و یا سرد کردن به موقع و یا حرکات کششی نادرست است. بالا رفتن وزن نیز می‌توان یکی از دلایل بروز زانو درد در افراد باشد.

انواع ساده زانو درد معمولاً با نگهداری‌های ساده و مشخص، قابل حل است.

زانو درد می‌تواند در اثر مسائل زیر پیش بیاید:

۱) آرتریت‌ها، روماتوئیدها یا اوسئو آرتریت‌ها (مفصل هم‌زمان با بروز پوکی استخوان) و نیز بیماری حاد در مغز استخوان.

۲) Backen cyst اصطلاحی است در زمانی به کار می‌رود که مایع میان مفصلی در زانو از فواصل مفصلی بیرون آمده و باعث ایجاد درد می‌شود.

۳) Bursitis بورسیت‌ها یعنی تورم ناشی از تداوم فشار وارده بر زانو مانند خم شدن طولانی‌مدت زانوها.

Burse یعنی کیسه بالشتک‌مانندی که در مفاصل اصلی بدن وجود دارد که در صورت وارد آمدن فشار زیاد و دائمی بر این بالشتک، مایع میان‌ بافتی آن بیرون آمده و باعث بروز التهاب و درد می‌شود.

۴) جابه‌جائی استخوان زانو: از جا در آمدن استخوان بدون این‌که شخص متوجه شود.

۵۰ سندرم استخوان درشت نی که به Syndrome Bend هم شهرت دارد. 

در این مورد آن‌قدر فشار وارد بر لگن شدید است که باعث جابه‌جائی استخوان زانو از جای خود می‌گردد.

۶) in the joint infection: وارد شدن عامل اصلی بیماری در مفصل زانو.

۷) آسیب‌دیدگی‌های موجود در زانو باعث هجوم خون به ناحیه زانو می‌گردد و به غلط تصور می‌شود که در ناحیه مذکور درد وجود دارد.

۸) Tendintis: پدیده تاندونیست، دردی است در ناحیه قدامی زانو که زمانی که از پله بالا و پائین می‌رویم بیشتر احساس می‌شود.

۹) Tron cartilage: در این صورت درد در ناحیه داخلی و خارجی مفصل زانو احساس می‌شود.

۱۰) پارگی لیگامنت زانو یا (ACL) که باعث بروز درد و عدم تحرک در مفصل زانو می‌شود.

۱۱) کشیدگی یا کوفتگی: آسیب‌دیدگی کوچک موجود در لیگامنت‌های زانو ممکن است براثر چرخش یا تغییر جهت‌های ناگهانی در زانو رخ دهد.

۱۲) در برخی موارد هم زانو درد به دلایل مهم‌تری است که در این صورت نیاز به انجام جراحی می‌باشد. مانند وجود تومور در استخوان و یا بیماری پوکی استخوان پیشرفته در شخص.

● موارد درمان زانو درد در منزل

بسیاری از موارد زانو درد در افراد با رعایت برخی مراقبت‌های شخصی قابل درمان است. (اغلب به علت استفاده زیاده از حد زانو یا انجام فعالیت‌های شدید بروز می‌کند.)

۱) استراحت و دوری از هرگونه فعالیت تا زمانی که درد کاملاً از میان برود، به‌خصوص وقتی که موضوع فشار وزن شخص بر روی زانو مطرح می‌شود.

۲) استفاده از یخ: در ابتدا هریک ساعت به یک ساعت به مدت ۱۵ دقیقه از یخ استفاده می‌شود. بعد از روز اول این تعداد استفاده از یخ را به روزی ۴ بار می‌رسانیم. 

۳) محکم بستن زانو به‌نحوی که با این کار بتوان مقدار تورم را به حداقل رساند.

۴) تا مدتی باید زانو را کاملاً با یک بانداژ محکم و پهن پوشانید. ولی بانداژ باید دارای خاصیت الاستیکی لازمه بوده تا زانو بتواند تحرک داشته باشد.

۵) پزشکان برای کاهش درد از استامینوفن یا برای کاهش درد و تورم با هم، ایبوپروفن را توصیه می‌کنند.

● در چه صورت باید به پزشک مراجعه کرد؟

وقتی درمان‌های شخصی به‌تنهائی پاسخ نمی‌دهند شخص باید به پزشک مراجعه کند. این موارد عبارتند از:

۱) در صورتی‌که زانو دیگر قادر نباشد وزن را تحمل کند.

۲) زانو درد ظاهراً قطع شده است ولی باز هم زانو قادر به تحمل وزن نیست.

۳) زانو به هنگام حرکت صدائی مانند باز و بسته شدن یک در می‌دهد.

۴) زمانی‌که زانو تغییر شکل داده باشد.

۵) زمانی‌که اطراف زانو داغ بوده ورم داشته باشد. احساس بی‌حسی و کرختی داشته باشد و تمام یا قسمتی از زانو قرمز و متورم باشد.

۶) ۳ روز بعد از درمان‌های خانگی هنوز احساس درد در ناحیه زانو باشد.

زمانی‌که به پزشک مراجعه می‌کنید پزشک علاوه‌بر دارو، حتماً فیزیوتراپی و تمرینات ورزشی مناسب را توصیه می‌کند تا روند بهبود سریع‌تر طی شود.

● پزشک چگونه مشکل موجود در زانو را تشخیص می‌ٔهد؟

۱) انجام معاینات اولیه

۲) استفاده از اشعه X

۳) استفاده از MRI برای تشخیص کشیدگی یا پارگی لیگامنت‌ها 

۴) مایع غضروفی زانو را جهت آزمایش از زانو بیرون می‌آورند.

● آیا جراحی زانو لازم است؟

در برخی از موارد نیاز به جراحی یک ضرورت است زیرا برای مثال در بیماری آرتریت، مفصل به علت سائیدگی به مرور زمان از بین رفته (متلاشی یا فاسد شده) پس لازم است این ناحیه توسط جراحی، باز شده بخش یا تمامی مفصل یا مایع میان مفصلی تخلیه شده و موادی جایگزین آن مفصل شود که بتواند کار آن را تا حدودی انجام دهد.

گاهی اوقات هم یک کشیدگی کوچک لیگامنت زانو رخ داده است که در خانه قابل درمان است ولی اگر این کشیدگی شدید و سطح آن وسیع باشد نیاز به درمان جدی‌تر و جراحی دارد.

در هر صورت برای هرگونه پارگی یا کشیدگی در مینسک‌ها و لیگامنت‌های زانو باید از آرتروسکوپی زانو استفاده کرد که بهتر از سایر موارد جوابگو است.

● بازتوانی جراحی‌های زانو چگونه است؟

بازتوانی مشکلات موجود در زانو از قبیل مشکلات مینسک و لیگامنت به کندی صورت می‌گیرد و نیازمند زمان طولانی است. در کل در میان همه مواردی که گفته شد استفاده از روش‌های فیزیوتراپی یک ضرورت اجتناب‌ناپذیر است. هم‌چنین استفاده از آب‌درمانی به‌صورت‌های مختلف می‌تواند یک عامل مهم در درمان و تسکین زانو درد در اشخاص باشد.

منبع:ویستا

انجام لیزر درمانی مفصل زانو روش جدید و بدون عارضه درمان بسیاری از دردها التهابها و مشکلات زانو میباشد که در شروع ترمیم زانو نقش موثری دارد. این کار درکلینیک درد مرکزی قابلذ انجام است. برای اطلاعات بیشتر روی گزینه درمان دردهای مفصلی بروش لیزرتراپی در سمت راست کلیک کنید

درمان انواع زانو درد

با انواع زانو درد آشنا شوید

اگر توده به سرعت بزرگ شود و شب هنگام، درد شدید و تب دارید، آزمایشات بیشتری مورد نیاز است تا اطمینان حاصل کنید که تومور و یا سرطان ندارید.

آسیب رباط قدامی و یا آسیب رباط میانی ممکن است موجب خونریزی در زانو و درد شود.

 غالبا زانودرد در اثر استفاده بیش از حد، کم تحرکی، گرم و سرد نکردن بدن موقع ورزش و یا کشش نامناسب بدن عارض می‌شود. چاقی یکی از علل اصلی زانودرد می‌باشد.

از علت‌های دیگر زانو درد می‌توان موارد زیر را نام برد:

- درد زانوی قدامی یا درد جلوی زانو

- آرتریت: شامل روماتوئید، استئوآرتریت و نقرس.

- کیست بیکرز یا کیست حفره زانو: تورم مایع مفصلی، در پشت زانو است. ممکن است تورم علل دیگر داشته باشد، مانند: آماس کیسه‌ای مفصلی.

- بورسیت (Bursitis ): التهاب در اثر فشار مکرر بر زانو، مانند: زانو زدن در طولانی مدت.

- اختلال در بافت‌های مرتبط دهنده، مانند: لوپوس.

- جابجا شدن کاسه زانو

- عفونت مفاصل

- صدمه به زانو: آسیب رباط قدامی و یا آسیب رباط میانی ممکن است موجب خونریزی در زانو و درد شود.

- ورم زانو: اگر زیاد بالا و پایین بروید، غضروف پاره شده و درد بدتر می‌شود.

- پارگی غضروف: درد در داخل و یا خارج مفصل زانو احساس می‌شود.

- پارگی رباط: موجب درد و بی ثباتی در زانو می‌شود.

- پیچ خوردگی و رگ به رگ شدن: آسیب‌های جزئی به رباط‌ها، باعث این مشکل می‌گردند.

- سرطان استخوان

درد جلوی زانو

این درد را با نام‌های مختلفی می‌شناسند، مثل: زانوی دوندگان، زانوی پرندگان، درد کاسه زانو و یا ورم زانو.

درد در قسمت جلو و مرکز زانو ایجاد می‌شود. مواقعی که زانو خم می‌شود، از پله پایین می‌روید، در سراشیبی می‌دوید و مدت طولانی می‌ایستید، این درد شروع می‌شود.

درد جلوی زانو، بیشتر در افراد زیر دیده شده است:

نوجوانان و جوانان (مخصوصا دختران)

افراد چاق

دونده‌ها، فردی که زیاد می‌پرد، اسکی بازها، دوچرخه سوارها، فوتبالیست‌ها و افرادیکه غالبا ورزش می‌کنند.

دلایل درد جلوی زانو

غالبا درد و کشش تاندون و یا نرم شدن غضروف، موجب درد جلوی زانو می‌گردد. هنگامی‌که کاسه زانو نتواند به خوبی حرکت کند و در قسمت پایینی استخوان ران بلغزد، این درد ایجاد می‌شود. دلایل این درد عبارتند از:

کف پایتان صاف باشد.

کاسه زانو و دو استخوان دیگر که مفصل زانو را تشکیل می‌دهند، در یک خط قرار نگیرند.

سفتی و ضعف عضلات جلو و پشت ران

افزایش فشار بر زانو

افزایش فعالیت بدنی مانند: دویدن، پریدن، اسکی و فوتبال

آرتریت

صدمه به غضروف

جا به جا شدن کاسه زانو

شکستن کاسه زانو

صدمه به مایع مفصلی

لخته شدن خون نیز دارای علائم کیست حفره زانو می‌باشد، اما لخته خون خطرناک است. لذا، اگر دچار این علائم شدید، حتما به پزشک مراجعه کنید

درمان درد زانوی قدامی

استراحت کردن و ندویدن تا درد فروکش شود

گذاشتن یخ

ایبوپروفن و یا استامینوفن برای کاهش درد و تورم

عکسبرداری با اشعه ایکس یا ام آر آی

به ندرت جراحی

جلوگیری از درد زانوی قدامی

کشش عضلات عقب ران و چهار سر ران

قبل از کشش بدن، 5 دقیقه بدن خود را گرم کنید.

بهتر است این کشش‌ها را بعد از فعالیت ورزشی انجام دهید.

مربی ورزش به شما یاد می‌دهد که چگونه عضلات خود را تقویت کنید. تقویت عضلات زانو نیز کمک می کند تا کاسه زانو در جای درست خود بماند.

اگر چاق هستید، با مراجعه به متخصص تغذیه، وزن خود را کم کنید.

کفش مناسب برای ورزش بپوشید.

کیست بیکرز ( Baker’s cyst)

به نام‌های برآمدگی زانو و یا ورم زانو و کیست حفره زانو نیز خوانده می‌شود.این درد در اثر تورم مایع مفصلی، در پشت زانو است.

دلایل کیست حفره زانو

هنگامی که فشار زیادی بر زانو وارد آید، مایع مفصلی به پشت زانو وارد می‌شود

پارگی غضروف زانو

آرتروز زانو (در افراد مسن)

آرتریت روماتوئید

علائم کیست حفره زانو

این بیماری باعث درد بسیار در پشت زانو می‌شود. اما در برخی مواقع بدون علامت است.

در نام این بیماری، کیست آمده است. این کیست مانند یک بادکنک پر از آب می‌باشد. در برخی مواقع ممکن است بترکد و موجب درد، تورم و کبود شدن پشت زانو و ساق پا گردد. این علائم، می‌آید و می‌رود.

لخته خون نیز دارای علائم کیست حفره زانو می‌باشد، اما لخته خون خطرناک است. لذا، اگر دچار این علائم شدید، حتما به پزشک مراجعه کنید.

آزمایشات کیست حفره زانو

پزشک معاینه می‌کند که ببیند توده نرمی در پشت زانو وجود دارد یا نه.

اگر کیست کوچک باشد، مقایسه زانوی مبتلا با زانوی عادی می‌تواند مفید باشد.

درد و یا اندازه کیسه ممکن است باعث کاهش تحرک بدنی شود.

از طریق اشعه می‌توان فهمید که مایع مفصلی پر شده است یا نه.

اگر توده به سرعت بزرگ شود و شب هنگام، درد شدید و تب دارید، آزمایشات بیشتری مورد نیاز است تا اطمینان حاصل کنید که تومور و یا سرطان ندارید.

ام‌آرآی (MRI)، هر نوع کیست و یا صدمه‌ای را نشان می‌دهد.

درمان کیست حفره زانو

در برخی مواقع، کیست خودبخود خشک می‌شود.

اگر کیست دردناک شد، بهترین کار این است که مشکل را برطرف کنیم؛ مثل درمان آرتریت و یا درمان پارگی غضروف.

کیست معمولا برداشته نمی‌شود، زیرا جراحی ممکن است باعث تخریب رگ‌های خونی و اعصاب گردد. اما اگر کیست، بسیار بزرگ و دردناک بود، باید با جراحی برداشته شود. 

منبع:عصر ایران

چه اطلاعاتی راجع به آرتروسکوپی زانو دارید

اگر تا کنون به علت درد زانو به پزشک مراجعه کرده اید و یا اگر در اطرافیان شما کسی با این مشخصات هست احتمالا نام آرتروسکوپی برای شما آشنا است. آرتروسکوپی چیست و در چه مواردی از آن استفاده میشود.

آرتروسکوپی یک درمان جراحی است که از دهه های پیش متداول شده و امروزه به توسط متخصصین  ارتوپدی  در موارد مختلفی از آن استفاده میشود. این روشی برای دیدن داخل مفصل است. Arthro به معنای مفصل و scopy به معنای دیدن است. در واقع یک آرتروسکوپ یک مفصل بین است. پزشک معالج با دیدن داخل مفصل میتواند بسیاری از بیماریهای آنرا تشخیص داده و میتواند اقدام به درمان جراحی بعضی از آنها از طریق آرتروسکوپ کند. در کل دنیا هر سال حدود چهار میلیون آرتروسکوپی زانو انجام میشود.

 

                

 

توضیح تکنیک آرتروسکوپی

 مهمترین قسمت یک آرتروسکوپ یک لوله فلزی توخالی به اندازه تقریبی یک نی است ( منظور نی هایی است که برای نوشیدن مایعات از آنها استفاده میشود). در یک انتهای این لوله فلزی یک دوربین فیلمبرداری بسیار دقیق قرار گرفته است و در درون لوله تعداد زیادی عدسی وجود دارد. پزشک متخصص ارتوپد از طریق یک شکاف چند میلیمتری این لوله را از جلوی زانو وارد فضای مفصلی زانو کرده و سپس تصاویر تهیه شده توسط دوربین به یک مانیتور با وضوح بالا منتقل میشود تا پزشک معالج بتواند تصاویر داخل زانو را روی مانیتور ببیند.

یک منبع نور پرقدرت از طریق همان لوله نور کافی را برای دیدن داخل مفصل در اختیار میگذارد. از طریق یک شکاف دیگر در بالای زانو لوله باریک دیگری وارد زانو میشود تا از طریق آن مقداری مایعات به داخل زانو فرستاده شود. هدف از این کار یکی اینست که مایع کدر داخل زانو خارج شده و یک مایع شفاف و زلال جای آنرا بگیرد تا داخل زانو بهتر دیده شود و دلیل دیگر، افزایش حجم داخل مفصل است تا به این طریق اجزای مفصل بیشتر از هم فاصله گرفته و بهتر دیده شوند و فضا برای حرکت آرتروسکوپ در مفصل نیز مهیا شود.

پزشک معالج میتواند بسیاری از قسمت های داخل زانو را از طریق آرتروسکوپ ببیند و بیماری ها و ضایعات آنرا تشخیص دهد. پس یکی از کاربردهای این وسیله تشخیص بعضی از بیماری های زانو است. پزشک معالج ممکن است از طریق شکاف کوچک دیگری در جلوی زانو ابزارهای جراحی خاصی را به داخل مفصل فرستاده و از طریق آنها اقدام به درمان جراحی بعضی از ضایعات درون مفصلی کند. این وسایل بسیار متنوع هستند. بعضی از آنها مانند چاقو برای بریدن بکار برده میشوند. با بعضی دیگر که یک سر چرخنده دارد میتوان قسمت هایی از بافتهای داخل زانو را تراشید. میتوان از لیزر هم در حین آرتروسکوپی استفاده کرد. پس آرتروسکوپ کاربرد درمانی نیز دارد.

           

مراحل درمان با آرتروسکوپ

 معمولا درمان آرتروسکوپی بصورت یک جراحی سرپایی است. به این منظور که بیمار مدت کوتاهی معمولا چند ساعت قبل از جراحی در بیمارستان بستری شده و بعد از آرتروسکوپی میتواند در همان روز از بیمارستان مرخص شود. مانند هر عمل جراحی دیگر بیمار باید به توسط متخصص بیهوشی تحت بیهوشی عمومی یا بیحس کمری یا بندرت بیحسی محلی قرار بگیرد. پس باید قبل از شروع عمل، بیمار حداقل بمدت هشت ساعت چیزی نخورده و نیاشامیده باشد. کل آرتروسکوپی ممکن است چیزی حدود نیم تا یک ساعت وقت ببرد. مواردی که میتوان از آرتروسکوپ در درمان آنها استفاده کرد عبارتند از :

• ترمیم یا خارج کردن قسمتی از منیسک پاره شده

• بازسازی لیگامان صلیبی جلویی ACL که پاره شده است.

• خارج کردن قسمت هایی از غضروف مفصلی که آسیب دیده است.

• خارج کردن تکه های غضروف یا استخوان که در درون مفصل زانو رها هستند.

• خارج کردن بافت سینوویال Synovial tissue که ملتهب و بیمار شده است.

اگر برای عمل جراحی، ازبیهمشی عمومی  استفاده نشده باشد بیمار هم میتواند از طریق مانیتور داخل زانویش را ببینید. در انتهای جراحی،شکاف های پوستی بخیه شده و پانسمان میشوند.

 

بازپروری بعد از انجام آرتروسکوپی زانو

 بهبودی بعد از جراحی آرتروسکوپی بسیار سریعتر و راحتتر از دیگر جراحی های متداول است با این حال باید مراقبت هایی را بعد از جراحی رعایت کرد.
باید زانو را تا چند روز بعد از جراحی بالاتر از سطح قلب قرار داد پس بیمار باید دراز کشیده و اندام تحتانی را بالا نگه دارد.
استفاده از یخ برای سرد کردن زانو میتواند مفید باشد.

اطراف زانو پانسمان شده است و پزشک زمان تعویض پانسمان و اینکه بیمار چه موقع میتواند دوش بگیرد را تعیین میکند.
بعد از چند روز پزشک ارتوپد بیمار را مجدداً ویزیت کرده و زانو را معاینه میکند.
بیماران اغلب بعد از آرتروسکوپی باید تا مدتی از عصای زیر بغل استفاده کنند. مدت و نحوه استفاده را پزشک معالج تعیین میکند.

زمان استفاده از اتومبیل و رانندگی را هم پزشک معالج با در نظر گرفتن متغییر هایی مثل نوع بیماری زانو، شدت درد بیمار، نوع داروهای استفاده شده به توسط بیمار، توانایی بیمار در کنترل زانو و اینکه اتومبیل از دنده اتوماتیک استفاده میکند یا خیر تعیین میکند. معمولا بیماران میتوانند بعد از یک تا سه هفته رانندگی کنند. از داروهایی برای کاهش درد بعد از عمل استفاده میشود و ممکن است داروهایی برای کاهش احتمال لخته شدن خون برای بیمار تجویز شود.

یکی از مهمترین قسمت های بازپروری بعد از آرتروسکوپی تقویت عضلات اطراف زانو و بدست آوردن دامنه حرکات زانو است که با انجام نرمش های بخصوصی باید زیر نظر فیزیوتراپ انجام شود.

 

عوارض آرتروسکوپی زانو

 آتروسکوپی مانند هر عمل جراحی دیگر ممکن است با عوارضی همراه باشد مثل عفونت یا لخته شدن خون در ساق یا جمع شدن خون در زانو.
در صورت بروز علائم زیر باید بیمار به پزشک معالج مراجعه کند : تب، لرز، قرمزی یا گرمای دائم در اطراف زانو، افزایش شدت درد زانو، تورم زیاد زانو و ایجاد درد یا تورم در عضلات پشت ساق

 

نتایج درمان

 معمولا بیمار میتواند بعد از شش تا هشت هفته به فعالیت های بدنی عادی برگردد مگر در بازسازی های ACL که این مدت ممکن است قدری طولانی تر باشد. برای انجام فعالیت های بدنی شدیدتر مثل ورزش های پرفعالیت بیمار باید مدت بیشتر صبر کرده و بازپروری زانو را با دقت و پشتکار بیشتری ادامه دهد. نتایج کلی درمان البته بستگی مستقیم به نوع بیماری دارد که به بخاطر آن آرتروسکوپی انجام شده است.

 

منبع:ایران ارتوپد