درد و خشکی مفاصل و درمان آن

آرتریت عبارتست از التهاب یک یا چند مفصل. مهم ترین علامت آرتریت شامل درد و خشکی مفاصل است که با افزایش سن بدتر می شود.

انواع آرتریت

1)      استئوآرتریت

2)      روماتوئید آرتریت

·         استئوآرتریت معمولا در اثر فرسایش و استهلاک ایجاد می شود، در حالی که روماتوئید آرتریت یک اختلال خودایمنی می باشد. 

3)      انواع دیگر آرتریت ها می تواند توسط کریستال های اسید اوریک، عفونت ها و حتی بیماری های زمینه ای مانند پسوریازیس و یا لوپوس بوجود آیند.

درمان درد و خشکی مفاصل

درمان آرتریت بر اساس تسکین علائم و بهبود عملکرد مفاصل است. بیمار ممکن است چندین دارو و یا ترکیبی از داروها را مصرف کند.

v       ضد دردها، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی، کرم ها و یا پمادهای حاوی منتول یا کپسایسین که حاوی فلفل تند می باشند، داروهای اصلاح کننده آرتریت وکورتیکواستروئیدها.

v       فیزیوتراپی: ورزش باعث بهبود دامنه حرکت و قدرت عضلات دربرگیرنده مفاصل می گردد. در برخی موارد، نیاز به آتل می باشد.

v       جراحی : اگر با این اقدامات بهبود نیافت، جراح تعویض مفصل و یا جوش دادن مفاصل را تجویز می کند.

 

 منبع : دکتر حیدریان و تبیان

آرتریت یا ورم مفاصل

مفصل قسمتی از بدن است که دو استخوان را به هم وصل می‌کند. عملکرد مفصل عبارت است از حرکت دادن قسمتی از بدن که متصل به استخوان می‌باشد. آرتروز به معنای التهاب یک یا چند مفصل می‌باشد. انواع مختلفی از آرتروز وجود دارد. انواع مختلف از ساییدگی و پارگی غضروف‌ها (استئوآرتریت) تا التهاب مفاصل (آرتریت روماتوئید) که در نتیجه افزایش فعالیت سیستم ایمنی بدن و بیماری نقرس می‌باشد.

---

دلایل آرتروز بستگی به نوع آرتروز دارد. دلایل شامل آسیب (که منجر به استئوآرتریت)، عدم تعادل متابولیکی (مانند نقرس)، عوامل ارثی، عفونت باکتریایی و ویروسی و همچنین ضعف سیستم ایمنی بدن (مانند آرتریت روماتوئید) می‌باشد.

 

نشانه‌ها و علائم آرتریت

درد و کاهش عملکرد مفاصل جزو نشانه‌های آرتریت می‌باشند. ورم مفاصل به وسیله سفتی، قرمزی و گرمی مفاصل مشخص می‌گردد.

نشانه‌ها می‌تواند شامل تب، ورم غده‌ای (ورم گره‌های لنفاوی)، کاهش وزن، خستگی، احساس کسالت و گاهی هم نشانه‌هایی از خوب کار نکردن یک عضو (مثل ریه، قلب و یا کلیه‌ها) باشد.

 

تشخیص بیماری آرتریت

آزمایش خون، ادرار، مایع مفصلی و یا x-ray (اشعه ایکس) در تشخیص بیماری کمک می‌کنند.

 

تفاوت آرتریت روماتوئید با استئوآرتریت

آرتریت روماتوئید اغلب مفاصل کوچک بدن مثل مچ دست و پا را مبتلا می‌کند، ولی استئوآرتریت، مفصل زانو، ران و کمر را درگیر می‌کند.

گلوکزآمین و کندرویتین سولفات، دو مکمل می‌باشند که برای حفظ سلامت مفاصل تحت نظر پزشک مصرف می‌شوند

منبع : تبیان

انواع آرتریت و ورزش آن‌ها

انواع آرتریت شامل استئوآرتریت، آرتریت روماتوئید، استئوپروز (پوکی استخوان)، فیبرومیالژیا و ... است که هر کدام ورزش مناسب  و مخصوص به خود را دارند.

---

1- استئوآرتریت

این بیماری باعث ساییدگی و پارگی غضروف مفاصل می‌شود و درد مفصل ایجاد می‌کند.

برنامه مرتب ورزشی برای این افراد بسیار خوب است. با این کار عضلات اطراف مفاصل تقویت شده و از میزان وزن این افراد کم می‌شود. ولی از ورزش شدید جدا پرهیز کنید، زیرا ممکن است مفاصل را دردناک‌تر کند.

 

2- آرتریت روماتوئید

یک بیماری خود ایمنی می‌باشد و بدن با بافت‌های موجود در مفاصل می‌جنگد.یک برنامه ورزشی شامل فعالیت و استراحت می‌باشد. هنگامی که خسته نیستید، ورزش کنید.

حداقل یک بار در روز ورزش کنید. اگر بعد از بیدار شدن ورزش کنید، سفتی و سختی مفاصل در صبح را کم می‌کنید.برای این بیماران، ورزش‌های هوازی از قبیل: شنا و دوچرخه سواری بسیار مفید است.همیشه درست بایستید و درست بنشینید.

 

3- استئوپروز (پوکی استخوان)

در این بیماری، بافت استخوان تحلیل رفته است. درد استخوان و شکنندگی استخوان از علائم این بیماری می‌باشد.برنامه مرتب ورزشی داشته باشید. ورزش کردن باعث تقویت استخوان‌ها می‌گردد.

وزنه برداری، ورزش‌های قدرتی و ورزشهای هوازی برای جلوگیری از استئوپروز مفید می‌باشند.

 

4- فیبرومیالژیا (Fibromyalgia)

درد و سختی عضلات، تاندون ها و مفاصل به نام فیبرومیالژیا خوانده می‌شود.ورزش برای شما بسیار مفید است. تناسب اندام، بهبود خواب و کاهش درد از فواید ورزش برای افراد مبتلا به فیبرومیالژیا می‌باشد.

ورزش‌های هوازی و قدرتی برای این افراد خوب است.برنامه مرتب ورزشی داشته باشید.همیشه طرز ایستادن و نشستن خود را درست کنید.

 

5- Ankylosing spondylitis

یک نوع آرتریت نخاعی می‌باشد. بیمار، مفاصل مهره‌ها و خاصره خاجی را نمی‌تواند حرکت دهد.ورزش برای این بیماران حیاتی می‌باشد.کشش گردن، نخاع، شانه‌ها و ران‌ها از مهم‌ترین ورزش‌ها می‌باشد.ورزش‌های قدرتی برای کمر و ران‌ها از ورزش‌های خوب برای درست ایستادن و نشستن می‌باشند.

شنا نیز یک ورزش عالی برای این افراد می‌باشد. اگر محدودیت حرکت در گردن دارید، از ماسک مخصوص تنفس در زیر آب استفاده کنید.از حرکات ورزشی تند و سریع اجتناب کنید.

 

6- لوپوس

لوپوس نیز یک بیماری خود ایمنی می‌باشد. در این بیماری سیستم ایمنی بدن خوب کار نمی‌کند. این بیماری بر پوست، مفاصل، کلیه‌ها و دیگر اعضای بدن اثر می‌گذارد.بهترین زمان برای ورزش کردن، وقتی است که خسته نیستید.

ورزش این افراد شامل نوع متعادل: کشش، قدرتی و هوازی می‌باشد.پیاده روی، شنا و دوچرخه سواری برای این بیماران خوب است.قبل از رفتن به تختخواب، ورزش‌های کششی را انجام دهید.از ورزش‌های با شدت زیاد جدا خودداری کنید.

ورزش در بیماران آرتریتی که مفاصل را جراحی می‌کنند. ورزش را ادامه دهید تا عضلاتی که مفاصل را حفاظت می‌کنند، تقویت شوند.اسکی و دوچرخه سواری انجام ندهید، زیرا ممکن است مفاصل جدید تحت کشش زیاد قرار گیرند.چند حرکت را با هم انجام ندهید.ورزش‌های شدید و قدرتی را انجام ندهید.

بهترین ورزش‌ها بعد از جراحی مفصل، پیاده روی و شنا می‌باشند. بهتر است، از زیاده‌روی در این ورزش‌ها نیز جدا خودداری کنید، زیرا امکان دارد فشار زیادی را به مفاصل ترمیم شده، وارد کنند

اگر جراحی زانو یا ران انجام داده‌اید، از دویدن خودداری کنید.اگر مفصل ران را جراحی کردید، بیش از حد خم و راست نشوید. نباید ورزش‌هایی را انجام دهید که زانو بالاتر از ران قرار گیرد و پاهای خود را ضربدری نکنید.

اگر شما خواهان اندامی متناسب هستید، می‌توانید به کلاس ورزشی بروید و از وسایل ورزشی استفاده کنید، مانند: تردمیل و دوچرخه ثابت.

 

نکات ضروری هنگام ورزش کردن

هنگامی ورزش کنید که درد و سفتی مفاصل را نداشته باشید و خسته نباشید.

لباس راحت و گشاد و کفش راحت بپوشید.

یک دوش آب گرم قبل از ورزش باعث تمدد اعصاب می‌شود.

هیچ گاه مفاصل را بیش از حد خسته نکنید.

ورزشی که موجب درد شدید می‌شود را فوراً قطع کنید.

اگر شما 2 ساعت بعد از ورزش احساس درد دارید، دفعه بعد آن ورزش را کمتر انجام دهید.

زمانی که مفصل گرم و ملتهب است، ورزش نکنید.

بهتر است ورزش‌های خوابیده را بر روی زمین انجام دهید.

ورزش را برای خود یک عادت مانند غذا خوردن و خوابیدن قرار دهید.

منبع : تبیان

آرتریت (Arthritis)

آرتریت یا آرترایتیس به معنای التهاب مفصل است که بیشتر در مفاصل سینوویال اتفاق می افتد. در بسیاری از بیماری های روماتیسمی همانند آرتریت روماتویید و نقرس، التهاب مفصل وجود دارد که شدت آن به روند پیشرفت بیماری یا اختلال مربوطه وابسته است. در بیماری های روماتیسمی، آرتریت می تواند در چندین مفصل رخ دهد.

آرتریت یا التهاب مفصل منجر به درد، تورم (Swelling) و خشکی مفصلی می گردد. مفاصل گرفتار دچار کاهش دامنه حرکتی (Decreased range of motion) شده و به تدریج تخریب غضروف مفصل افزایش می یابد (تسریع روند آرتروز). ایجاد قرمزی و گرمی از علایم دیگر آرتریت است.

برخی از بیماری ها یا عواملی که باعث  آرتریت می شوند عبارتنداز:

*بیماری آرتریت روماتویید (Rheumatoid arthritis)

*آرتریت روماتویید جوانان (Juvenile rheumatoid arthritis) یا آرتریت روماتویید کودکان

*نقرس (Gout) و نقرس کاذب (Pseudo-gout)

*لوپوس اریتماتوی منتشر یا سیستمیک (Systemic lupus erythematosus)

*اسکلرودرمی (Scleroderma)

*واسکولیت که به معنای التهاب عروق خونی است. در واسکولیت ممکن است شریان یا ورید در هر قسمتی از بدن درگیر گردد.

*آرتریت واکنشی 

*آرتروز (Degenerative joint disease or DJD) یا استئوآرتروز (استئوآرتریت). با توجه به اینکه مهمترین مشخصه آرتروز، تخریب غضروف مفصلی در طی زمان بوده که معمولا در مراحل اولیه با التهاب چندانی همراه نیست و التهاب در این بیماری یک عارضه ثانویه است، بنابراین عنوان استئوآرتریت ممکن است مناسب نباشد.

*عفونت های ویروسی یا باکتریایی در مفصل  که به آن آرتریت عفونی یا آرتریت سپتیک می گویند.

*آرتریت پسوریاتیک

*بیماری لایم که انتقال بیماری از طریق کنه صورت می گیرد.

*شکستگی های داخل مفصلی

*اسپوندیلیت آنکیلوزان (Ankylosing spondylitis)

*هیپرپاراتیروییدی

*همارتروز (وجود خون در داخل مفصل)

نکته ای که باید توجه داشت این است که برخی از بیماری ها مانند آرتریت روماتویید و لوپوس اریتماتوی سیستمیک به عنوان بیماری های روماتیسمی التهابی خودایمنی (اتوایمیون) محسوب می شوند، ولی نقرس یک بیماری روماتیسمی التهابی غیر اتوایمیون است.

منبع : برزکار