دررفتگی مفصل استخوان و درمان

اگر دررفتگی مفصل استخوان، بدون آسیب  اعصاب و ... باشد، مفصل در محل اصلی خود جا انداخته می شود. اما اگر سعی کنید خیلی زود این کار را انجام دهید، ممکن است مجدداً دچار دررفتگی آن مفصل شوید.

 

راه های تشخیص دررفتگی :

 

- معاینه محل دررفتگی توسط پزشک

- عکسبرداری با اشعه ایکس: این عکسبرداری، دررفتگی مفصل، شکستگی استخوان و سایر آسیب های مفصل را نشان می دهد.

:ام آر آی  (MRI)- این روش به پزشک کمک می کند تا آسیب بافت های اطراف مفصل را بررسی کند .

درمان دررفتگی :

نوع درمان بستگی به محل و شدت دررفتگی مفصل دارد و عبارتند از:

1- جا انداختن مفصل: در این روش، پزشک سعی می کند به آرامی استخوان دررفته را جای خودش بیندازد. بسته به میزان درد و ورم محل دررفتگی، قبل از جا انداختن مفصل نیاز به بی حسی موضعی و یا حتی بیهوشی وجود دارد.

2- بی حرکت کردن مفصل: بعد از جا انداختن درست استخوان، پزشک با استفاده از وسایل مخصوصی مثل آتل، محل مفصل را برای چندین هفته ثابت و بی حرکت می کند. مدت زمان ثابت نگه داشتن مفصل، بستگی به نوع و محل دررفتگی دارد.

3- داروهای مسکن: بعد از جا انداختن استخوان دررفته، هر نوع درد شدیدی باید بهبود پیدا کند. اما اگر درد ادامه داشت، ممکن است پزشک داروی مسکن برای شما تجویز کند.

4- عمل جراحی: اگر اعصاب یا رگ های خونی اطراف مفصل آسیب دیده باشند و یا پزشک نتواند استخوان دررفته را جا بیندازد، نیاز به عمل جراحی است. همچنین در مواردی که به طور مکرر دچار دررفتگی یک مفصل خاص می شوید، عمل جراحی لازم است به خصوص در مورد مفصل شانه.

5- توانبخشی: بعد از برداشتن آتل و یا گچ، به تدریج برنامه توانبخشی را برای بهبود حرکت و قدرت مفصل دررفته شروع می کنید. برخی دررفتگی ها مثل دررفتگی لگن،  نیاز به چند ماه زمان برای بهبودی دارند.

اگر دررفتگی مفصل استخوان، بدون آسیب اعصاب و ... باشد، مفصل در محل اصلی خود جا انداخته می شود. اما اگر سعی کنید خیلی زود این کار را انجام دهید، ممکن است مجدداً دچار دررفتگی آن مفصل شوید.

رگ به رگ شدن و در رفتگی

رگ به رگ شدن عضله و پارگی تاندون از متداول ترین آسیب هایی است که همواره یک ورزشکار را تهدید می کند. مجموعه سئوال و جواب های زیر می تواند اطلاعات مفیدی را در این زمینه برای شما در برداشته باشد.

رگ به رگ شدن چیست ؟

جراحاتی که در ناحیه رباط (بافت هایی که دو استخوان را در ناحیه مفاصل کنار یکدیگر نگهداری می کند) رخ می دهد و معمولآ منجر به کشش یا پارگی رباط می شود، رگ به رگ شدن نامیده می شود.

چه چیزی باعث رگ به رگ شدن می شود؟

عوامل زیادی باعث این نوع از جراحت می شود. افتادن یا پرت شدن، پیچ خوردن مفاصل ، ضربه خوردن و … هر عاملی که باعث شود یک مفصل از حالت عادی خود خارج شود.این نوع از جراحات اغلب در ناحیه بازو، پا و زانو برای ورزشکاران بوجود می آید.

متداول ترین نوع رگ به رگ شدن کدام است؟

اغلب اوقات این مشکل در قوزک پای ورزشکاران بوجود می آید. همچنین برای ورزشکارانی که حرکات پرشی دارند و روی دست فرود می آیند، ممکن است برای   مچ دستنیز چنین مشکلی به وقوع پیوندد. ورزشکاران ورزش هایی مانند اسکی یا والیبال و … نیز معمولآ به این مشکل در ناحیه شست دست دچار می شوند.

علائم ابتلا به این جراحت چیست؟

- درد

- ورم

- کبودی

- عدم امکان استفاده از مفصل صدمه دیده

شدت هر یک از این علائم به عمق جراحت بستگی دارد که می تواند از ملایم تا سخت باشد.در موارد آسیب دیدگی پیشرفته لازم است که شخص برای درمان و ورزش ، به پزشک فیزیوتراپ مراجعه کند.باید دقت کرد که هرگز قبل از بهبودی کامل، ورزش را آغاز نکنیم، چرا که ممکن است وضعیت بدتری برای ناحیه آسیب دیده بوجود بیاوریم.

در رفتگی چیست؟

جراحتی است که در ناحیه عضله یا تاندون (بافتی که عضله را به استخوان متصل می کند ) رخ می دهد. در این حالت عضله یا تاندون کشیده یا پاره می شود.

چه چیزی باعث در رفتگی می شود؟

این جراحت معمولآ بر اثر پیچش یا کشش در عضله یا تاندون رخ می دهد. در رفتگی ممکن است یک باره یا به تدریج طی چند روز یا یک هفته رخ دهد.

 معمولآ در حالتی که کشش زیاد به عضله وارد می شود یا جسم سنگینی را به روش غلطی بلند می کنیم، به سرعت در عضلات پا تاندون ها در رفتگی رخ می دهد.در حالت تدریجی ممکن است شما یک حرکت یا رفتار غلط را با عضله ی خود، در طول زمان ادامه دهید که در نهایت منجر به دررفتگی می شود.

در رفتگی معمولآ در کدام نواحی بیشتر رخ می دهد؟

در رفتگی های معمول عبارتند از: در رفتگی در عضلات ناحیه ران و پشت ران. ورزش هایی مانند: فوتبال ، هاکی، بوکس و کشتی  خطر بروز در رفتگی در ناحیه پشت و ساق پا را بسیار دارند.ورزش هایی که در آنها دست بسیار استفاده می شود مانند: ژیمناستیک، والیبال، تنیس ، گلف و … اغلب خطر بروز این جراحت در ناحیه آرنج و بازو را برای ورزشکار دارند.

علائم این جراحت چگونه است؟

- درد

- تشنج و اسپاسم در ناحیه عضله

- ضعف عضله

- تورم

- انقباض عضله

- مشکل به هنگام استفاده از عضله

لازم به ذکر است که اگر عضله یا تاندون به طور کامل پاره شده باشد، بهبود آن بسیار سخت و توأم با درد خواهد بود.

اقدامات اولیه برای مداوای رگ به رگ شدن یا در رفتگی چیست؟

اقدامات اولیه برای هر دو جراحت تقریبا یکسان است و پزشکان عموما توصیه های زیر را برای معالجه در چند مرحله اول بیان می کنند:

- ناحیه جراحت دیده باید استراحت کند. اگر این ناحیه مفاصل زانو یا آرنج باشد، ممکن است مجبور باشید از سازه های گچی یا چوبی و … برای ثابت نگاه داشتن آنها استفاده کنید.

- حدود 4 تا 8 بار در روز باید روی ناحیه آسیب دیده به مدت بیست دقیقه یخ قرار دهید.

- ناحیه جراحت دیده را باید با باند فشرده نگه داشت.

- هنگام خواب و استراحت، زانو ، آرنج، بازو یا مچ آسیب دیده را روی یک بالش قرار دهید.

پس از چند روزی که درد ناحیه آسیب دیده کمتر شد، معمولا با تمرینات ورزشی سبک مرحله بازگرداندن عضله به حالت قبل شروع می شود. این تمرینات برای جلوگیری از سفت شدن ماهیچه ها و جلوگیری از ضعف عمومی آنها لازم است.

در موارد آسیب دیدگی پیشرفته لازم است که شخص برای درمان و ورزش، به پزشک فیزیوتراپ مراجعه کند.باید دقت کرد که هرگز قبل از بهبودی کامل، ورزش را آغاز نکنیم، چرا که ممکن است وضعیت بدتری برای ناحیه آسیب دیده بوجود بیاوریم.

 منبع: تبیان

دررفتگی مکرر کشکک چگونه ایجاد میشود؟

آیا استخوان کشکک شما ناپایدار است؟

استخوان کشکک در جلوی زانو قرار دارد. در پشت این استخوان پایین ترین قسمت استخوان ران آن را حمایت میکند. پس کشکک با استخوان ران مفصل میشود. سطح پشتی کشکک پوشیده از غضروف است. سطج جلویی قسمت پایینی استخوان ران هم پوشیده از غضروف بوده و ایندو با هم تماس داشته و مفصلی را به نام مفصل پاتلوفمورال Patellofemoral میسازند.

 سطح جلویی قسمت پایینی استخوان ران به شکل یک شیار پهن است که استخوان کشکک میتواند در آن به راحتی به طرف بالا و پایین حرکت کند. تا وقتی کشکک در این شیار است کارکرد مناسبی داشته و شما میتوانید به راحتی راه رفته، بدوید، بنشینید، بایستید و زانویتان را حرکت دهید. مشکل از زمانی آغاز میشود که کشکک از این شیار خارج میشود.

       

جابجایی کشکک به طرف خارج

علل ناپایداری کشکک

وقتی عضله چهار سر  که به کشکک متصل است منقبض میشود کشکک را در شیاری که بستر آن است و در آن قرار گرفته به بالا میکشد. با بالا آمدن کشکک زانو هم به حالت مستقیم قرار میگیرد. بعضی از عوامل میتوانند شرایطی را ایجاد کنند که کشکک در حین حرکت در شیار خود به راحتی به طرفین هم حرکت کرده و احتمالا دچار دررفتگی شود. مهمترین این عوامل عبارتند از

• در بعضی افراد این شیار از عمق کافی برخوردار نیست و کشکک ممکن است به راحتی به چپ یا راست بلغزد و از جای خود خارج شود.
• کم بودن ارتفاع کندیل خارجی استخوان ران
• والگوس زانو یا ژنو واروم یا زانوی پرانتزی  - به این معنی که ساق نسبت به ران از خط محوری وسط بدن دور شده باشد
• بلند بودن تاندون کشکک و بالا قرار گرفتن استخوان کشکک در شیار زیر خود
• چرخش غیر طبیعی استخوان درشت نی به طرف خارج
• اتصال غیر طبیعی تاندون کشکک به توبرکل تیبیا
• کوچک بودن استخوان کشکک
• عدم تعادل در عضلات چهارسر ران
• شلی رباط ها

وقتی کشکک برای اولین بار در میرود بافت پرده مانندی که در سمت داخل کشکک قرار داشته و واستوس مدیالس را از سمت داخل به کشکک متصل میکند (رتیناکولوم داخلی) پاره میشود. بعد از جااندازی کشکک این بافت خودبخود ترمیم میشود ولی معمولا این ترمیم ناقص بوده و رتیناکولوم شل باقی میماند. این شلی موجب میشود در آینده کشکک ناپایدار شده و با نیروهای کمتری هم دچار دررفتگی مکرر شود. با هر بار دررفتگی کشکک غضروف آن صدمه دیده و این روند در دراز مدت میتواند موجب استئوآرتریت یاساییدگی مفصل بین کشکک و ران یا مفصل پاتلوفمورال شود.

علائم ناپایداری کشکک

این بیماری در دختران بیشتر از پسران دیده میشود. در این بیماری کشکک به راحتی به یک طرف جابجا میشود. در حین راه رفتن زانو میگیرد. جلوی زانو دردناک است و این درد با فعالیت بیشتر میشود. نشستن دردناک است. زانو خشکی دارد. زانو در حین حرکت صدا میدهد و گاهی متورم میشود. در رادیو گرافی ممکن است بالا بودن کشکک و یا کم بودن ارتفاع کندیل خارجی ران دیده شود. در رادیوگرافی خاصی که از زانو به عمل میاید و به آن نمای کشکک Patellar view میگویند ممکن است انحراف کشک به یک سمت دیده شود.

 

      

جابجا شدن کشکک در شیار زانو به سمت خارج در زانوی راست

زانوی چپ طبیعی است (نمای کشکک)

تشخیص

 با معاینه و استفاده از رادیوگرافی ساده و سی تی اسکن امکانپذیر است. در حین معاینه وقتی پزشک میخواهد با انگشت کشکک را به سمت خارج هل بدهد بیمار از دررفتگی کشکک میترسد و مانع این معاینه میشود. به این معاینه تست وحشت Apprehension test میگویند.

درمان ناپایداری کشکک

 اگر کشکک از جای خود خارج شده است پزشک ارتوپد سعی در جااندازی آن میکند. ممکن است کشکک جابجا شده بطور خودبخودی جا بیفتد. در حین این جابجا شدن، ممکن است غضروف و یا حتی استخوان سطح مفصلی بین کشکک و ران آسیب دیده و ایجاد درد کند.

ناپایداری کشکک اگر کم باشد درمان آن غیر جراحی است. با استفاده از نرمش های خاص و تقویت عضلات چهارسر سعی میشود پایداری کشکک در شیارش بیشتر شود. گاهی ار بریس های خاصی برای کمک به پایداری کشکک در محل خود استفاده میشود.

      

بریس زانو

اگر این ناپایداری شدید باشد ممکن است نیاز به عمل جراحی پیدا شود. در این اعمال جراحی معمولاً با سفت کردن قسمتی از تاندون های حمایت کننده کشکک و یا با شل کردن تعدادی دیگر سعی میشود مسیر حرکت تاندون در شیار به حالت طبیعی نزدیک شود.

منبع : دکتر وریانی

دررفتگی

دررفتگی جابه جایی و یا جدایی از استخوان در یک مفصل از حالت طبیعی خود است.

دررفتگی می تواند در هر مفصل و اغلب در نتیجه از آسیب تروماتیک رخ می دهد. استخوان های تشکیل دهنده مفصل را می توان از هم جدا شده توسط یک انقباض عضلانی غیر منتظره ای قوی در طول یک حمله اجباری است. جابه جایی نیز ممکن است در زمان تولد وجود (دررفتگی مادرزادی). اطراف ساختارهای حمایت از بافت همبند پوشاندن رباط مشترک (کپسول مفصل)، (S)، و تاندون ها ممکن است شل (سهل انگاری) ناشی از آسیب یا بیماری، اجازه می دهد استخوان ها را به حرکت در خارج از موقعیت است. دررفتگی کامل و یا فرانک (رفتگی) به این معنی که سطوح مفصلی در تماس با یکدیگر از دست داده اند. هنگامی که استخوان ها را تشکیل می دهند که مفصل در تماس جزئی باقی مانده است، به نام جدایی subluxation یا جزئی.

دررفتگی ممکن است با پاره شدن رباط های مفصل و صدمه به کپسول مفصل همراه است. پاره شدن ساختارهای حمایت از این باعث می شود آسیب دردناک است. دررفتگی می تواند به صدمه و یا فشرده سازی اعصاب مجاور و رگ های خونی است. تروما شدید به اندازه کافی به علت دررفتگی نیز ممکن است شکستگی استخوان که مفصل را تشکیل می دهند.

Subluxation می تواند رخ دهد هنگامی که وزن سنگین با چرخش همراه است. تورم از یک مفصل از آسیب دیدگی، عفونت، یا بیماری های دیگر نیز می تواند subluxation شود. subluxation راجعه، که معمولا توسط رباط های شل و یا کپسول به میزان کافی حمایت مشترک ایجاد می شود، می تواند در نتیجه تروما، زوال (استحاله)، و یا ناهنجاری مادرزادی مفصل و / یا رباط ها. عود subluxation در نهایت ممکن است در نتیجه انحطاط مزمن مفاصل (آرتروز).

ریسک

خطر دررفتگی در مفصل درگیر و همچنین فعالیت های انجام شده توسط فرد بستگی دارد. افرادی که در ورزش های تماسی مانند فوتبال، راگبی، هاکی، فوتبال و یا در آن شرکت می کنند در معرض خطر بالاتری از آسیب های مفصل و در نتیجه دررفتگی subluxations هستند. ورزش و فعالیت های بدون تماس با پتانسیل سرعت بالا مانند سراشیبی اسکی یا اسکیت نیز می تواند تروما مشترک و در نتیجه دررفتگی، تولید می تواند به عنوان حوادث موتور خودرو. مردان در معرض خطر بیشتری برای جابه جایی نسبت به زنان، به احتمال زیاد به دلیل مشارکت خود را بالاتر در ورزش هستند. خطر دررفتگی مفصل ممکن است بیشتر در افراد مبتلا به بیماریهای مزمن مرتبط با بی ثباتی مفصل مثل آرتریت روماتوئید و اختلالات بافت همبند همراه با سستی و شلی لیگامانی (به عنوان مثال، اهلرز-دانلوس سندرم، سندرم مارفان).

بروز و شیوع

بروز و شیوع دررفتگی متفاوت برای مفاصل خاص.

منبع : مدیکال توپیک