آرتریت یا آرترایتیس به معنای التهاب مفصل است که بیشتر در مفاصل سینوویال اتفاق می افتد. در بسیاری از بیماری های روماتیسمی همانند آرتریت روماتویید و نقرس، التهاب مفصل وجود دارد که شدت آن به روند پیشرفت بیماری یا اختلال مربوطه وابسته است. در بیماری های روماتیسمی، آرتریت می تواند در چندین مفصل رخ دهد.

آرتریت یا التهاب مفصل منجر به درد، تورم (Swelling) و خشکی مفصلی می گردد. مفاصل گرفتار دچار کاهش دامنه حرکتی (Decreased range of motion) شده و به تدریج تخریب غضروف مفصل افزایش می یابد (تسریع روند آرتروز). ایجاد قرمزی و گرمی از علایم دیگر آرتریت است.


برخی از بیماری ها یا عواملی که باعث  آرتریت می شوند عبارتنداز:

*بیماری آرتریت روماتویید (Rheumatoid arthritis)

*آرتریت روماتویید جوانان (Juvenile rheumatoid arthritis) یا آرتریت روماتویید کودکان

*نقرس (Gout) و نقرس کاذب (Pseudo-gout)

*لوپوس اریتماتوی منتشر یا سیستمیک (Systemic lupus erythematosus)

*اسکلرودرمی (Scleroderma)

*واسکولیت که به معنای التهاب عروق خونی است. در واسکولیت ممکن است شریان یا ورید در هر قسمتی از بدن درگیر گردد.

*آرتریت واکنشی 

*آرتروز (Degenerative joint disease or DJD) یا استئوآرتروز (استئوآرتریت). با توجه به اینکه مهمترین مشخصه آرتروز، تخریب غضروف مفصلی در طی زمان بوده که معمولا در مراحل اولیه با التهاب چندانی همراه نیست و التهاب در این بیماری یک عارضه ثانویه است، بنابراین عنوان استئوآرتریت ممکن است مناسب نباشد.

*عفونت های ویروسی یا باکتریایی در مفصل  که به آن آرتریت عفونی یا آرتریت سپتیک می گویند.

*آرتریت پسوریاتیک

*بیماری لایم که انتقال بیماری از طریق کنه صورت می گیرد.

*شکستگی های داخل مفصلی

*اسپوندیلیت آنکیلوزان (Ankylosing spondylitis)

*هیپرپاراتیروییدی

*همارتروز (وجود خون در داخل مفصل)

نکته ای که باید توجه داشت این است که برخی از بیماری ها مانند آرتریت روماتویید و لوپوس اریتماتوی سیستمیک به عنوان بیماری های روماتیسمی التهابی خودایمنی (اتوایمیون) محسوب می شوند، ولی نقرس یک بیماری روماتیسمی التهابی غیر اتوایمیون است.


منبع : برزکار