نوروپاتی محیطی اختلال در اعصابی است که از مغز و طناب نخاعی سرچشمه می گیرند. بیماران مبتلا به نوروپاتی محیطی ممکن است شرایطی همانند خارش، بی حسی و احساس غیرمعمول، ضعف و دردهای سوزاننده را تجربه کنند.

عوامل بوجود آورنده ی نوروپاتی :

  1. دیابت ملیتوس
  2. شینگلز(نورالژی پس از هرپس)
  3. کمبود ویتامین به ویژه ویتامین  B12 و فولات
  4. الکل
  5. بیماری های اتوایمون از قبیل لوپوس، آرتریت روماتوئید یا سندرم گیلن  باره
  6. بیماری های توارثی از قبیل نفروپاتی آمیلوئید یا بیماری شارکو-ماری-توث (بیماری ارثی نورولوژیکی)
  7. ایدز خواه بر اثر بیماری به وجود آمده باشد یا از داروهای مورد استفاده در درمان آن منشا گرفته باشد، سفلیس و نارسایی کلیوی
  8. قرار گرفتن در معرض سموم از قبیل فلزات سنگین، ترکیبات طلا، سرب، آرسنیک، جیوه و آفت کش های ارگانوفسفره
  9. داروهای مورد استفاده در درمان سرطان از قبیل وینکریستین (Vincasar, Oncovin) و سایر داروها ( به عنوان مثال آنتی بیوتیک هایی از قبیل مترونیدازول (Flagyl) و ایزونیازید (Nydrazid, Laniazid)

در حالی که دیابت و نورالژی پس از هرپس شایع ترین دلایل ایجاد نوروپاتی محیطی هستند اغلب دلایل ایجاد این بیماری ظهور نمی یابند. در چنین شرایطی نوروپاتی محیطی به عنوان ایدیوپاتیک (بدون علت) شناخته خواهند شد.



منبع : ویکی پدیا