کلینیک درد ماهان

سیستم اعصاب بدن دو قسمت است. سیستم اعصاب مرکزی و سیستم اعصاب محیطی. سیستم اعصاب مرکزی شامل مغز، مخچه و نخاع و سیستم اعصاب محیطی شامل کلیه اعصابی که عصب‌رسانی بدن را انجام می‌دهد مثل عصب سیاتیک و. . می‌باشد.

 در سیستم اعصاب، سلول‌هایی وجود دارد که جریان عصبی را از مغز به اندام و از اندام به مغز منتقل می‌کند و در درون مغز هم چنین سلول‌هایی وجود دارد. روی این رشته‌های عصبی پوششی وجود دارد که سلول‌ را احاطه کرده است و به نام میلین معروف است، که مانند سوسیس می‌باشد. جریان عصبی حالت پرش از جاهای خالی میلین به قسمت دیگر و پوشش میلین باعث سرعت در جریان عصبی می‌گردد. Ms 

به التهاب و تخریب بافت میلین در سیستم اعصاب مرکزی گفته می‌شود که در MRI بصورت پلاک‌های سفیدرنگ در قسمت‌های مختلف نسج مغز یا نخاع نمایش داده می‌شود و این پلاک‌ها می‌تواند کوچک یا بزرگ و تعداد آنها کم یا زیاد باشد و در قسمت‌های خاصی از مغز بیشتر است که توسط پزشک تشخیص داده می‌شود.

علائم بیماری

علائم بیماری ms متفاوت است و می‌تواند از یک حمله خفیف تا چندین حمله شدید و ناتوان کننده متفاوت باشد. گاهی در طول عمر فقط یک بار حمله می‌کند و دیگر تکرار نمی‌شود و گاهی ممکن است حملات مکرر و ناتوان کننده داشته باشد.
علائم متنوع می‌تواند بصورت اختلال بینایی دوبینی و یا اختلال در میدان دید، فلج اندام، اختلال در کنترل مدفوع و ادرار، ناتوانی جنسی، اشکال در صحبت کردن و. . . باشد. در مواردی که کم هم نیست به غیر از علائم جسمی، علائم روانشناختی هم در فرد پیدا می‌شود که می‌تواند بصورت افسردگی، اضطراب، احساس ترس‌های بیمارگونه از بیماری یا مرگ، حملات هول که بصورت طپش قلب ناگهانی همراه با احساس مرگ یا سکته و اضطراب شدید ظاهر می‌شود خود را نشان دهد. ممکن است در برخی افراد بصورت غلو و بزرگ شده، ترس از بیماری برخود بیماری غلبه کند و آنقدر بیماری او شدید نباشد ولی ترس از بیماری و اختلالات روانپزشکی او زیاد می‌شود.
گاهی برخی دچار احساس حقارت و اعتماد به نفس پائین و خودکم‌بینی و برخی دچار اختلالات روان‌تنی شدید می‌شوند که استرس بیماری بیش از خودبیماری در ایجاد آن نقش دارد. مانند ناراحتی‌های گوارشی، سردرد عصبی‌،ناراحتی قلبی و. . . گاهی در برخی افراد دچار ms، علائمی از بدبینی و سوءظن به اطرافیان دیده می‌شود و در برخی افراد ممکن است در کنار افسردگی، افکار خودکشی هم دیده شود و یا در برخی افراد احساس ناامیدی و یأس آنقدر زیاد شود که درمان‌های دارویی و غیر دارویی را بی‌فایده تلقی و درمان خود را ادامه ندهند، که این برای یک بیمار ms بدترین چیز است، چون قطع امید مساوی با غلبه بیماری است و باید به یاد داشته باشند که همیشه پایان شب سیه، سپید است و قطع درمان یعنی شیفت شدن به سرازیری سقوط و تشدید علائم را به ارمغان می‌آورد.
فرد دچار ms باید خود را آماده درمان طولانی کند. در بیماران ms کیفیت زندگی در حوزه‌های مختلف جسمانی، جنسی روانی، اجتماعی، اقتصادی و معنوی اشکال ایجاد می‌شود که لازم است بیمار، خانواده و تیم درمان در حوزه‌های مختلف دارویی، روانشناختی، توانبخشی، اشتغال‌زایی، باز‌توانی و توانمندسازی اقدام کنند.

توصیه اینجانب برای بیماران به صورت خلاصه به این صورت است

از کاه، کوه نسازند یعنی با کوچکترین علامتی به بدترین بیماری‌ها فکر نکنند گاهی برخی علائم در بیماریهای مختلف مشترک است و به قول معروف هر گردی، گردو نیست و باید به پزشک مراجعه کنند و فوری یک علامت را مساوی ms ندانند. وسواس بیماری بدتر از هر چیزی است.

اگر حتی دچار ms شده‌اند بدانند که ms درجات مختلف دارد و گاه یک حمله دارد و دیگر تکرار نمی‌شود گاهی اوقات حملات کم است و عوارضی ناچیز دارد ولی اگر ترس بر آنها غلبه کند ممکن است سردرگم شوند و خود را ببازند. می‌دانیم که قدیمی‌ها می‌گویند که ترس برادر مرگ است. 

مدیریت استرس را فرا گیرید. گاه ممکن است در شرایط خاصی، انسان تصمیم‌های هیجانی بگیرد که بعداً‌ وقتی خوب فکر می‌کند، می‌بیند که اشتباه کرده است.خشم خود را کنترل کنید. گاهی ممکن است انسان از اینکه چرا بیمار شده است. عصبانی شود و خشمگین شود و چیزهایی بگوید یا کارهایی بکند که در روند بیماری اختلال ایجاد کند. 

برخی آنقدر عصبانی می‌شوند که درمان خود را فراموش می‌کنند.بی‌دلیل درمانهای خود را قطع نکنید. به پزشک خود اطمینان کنید. درمان بیماری ms طولانی است و ممکن است برخی داروها عوارض داشته باشند ولی مهم این است که منافع دارو بر عوارض آن ارجح است.