ممکن است از تجویز داروهای ضد افسردگی برای درد اعصاب یا اختلالات مشابه تعجب کنید.این داروها معمولاً برای درمان اختلالات خلق وخو مصرف می شوند،ولی در تسکین هم موثر هستند.می توانند خواب را بهبود بخشید،اغلب در گرفتاران دردهای مزمن مختل شده است.

البته ،داروهای ضد افسردگی تسکین درد فوری نمی آورند:به طور کلی دو تا سه هفته برای تأثیر آن ها وقت لازم است و بعد از چهار تا شش هفته به حداکثر تأثر خود می رسند.مصرف این ها اغلب با خشکی دهان و یبوست همراه است،گرچه برخی از این عوارض با گذشت زمان برطرف می شوند.همه ی داروهای ضد افسردگی این خاصیت تسکین دهندگی درد را ندارند.از موارد استثنا می توان به داروهایی مثل فلوئوکسیتین اشاره کرد.

 داروهای ضد تشنج ،که برای درمان صرع مصرف می شوند نیز در تسکین برخی انواع دردهای عصبی ،به ویژه دردهای تیز و شلیکی ،موثرند.این داروها بر تارهای عصبی اثر می گذارد و مانع ارسال پیام های درد بدون علت می شوند.

هم داروهای ضد افسردگی و هم داروهای ضد تشنج فقط در صورت مصرف مداوم موثر هستند.گرچه داروهای ضد افسردگی اعتیاد آور  نیستند،بیماران اغلب گرفتار عوارض جانبی مثل خواب آلودگی سرگیجه و اختلال حافظه می شوند که نشانه ی تأثیر دارو در فرایندهای دستگاه عصبی است.


برگرفته از کتاب درد و تسکین درد