پارگی منیسک به پارگی در غضروف جذب کننده ضربه (منیسک) زانو اطلاق می شود.پارگی معمولاً ناشی از چرخش زانو در حالتی که بصورت خم شده یا نیمه خم شده است می باشد .

index

مهمترین علائم پارگی منیسک : درد زانو، قفل شدن زانو، خالی شدن زیر زانو و تورم گاهگاهی آن است.

درمان ضایعات منیسک:

درمان ضایعات منیسک،با توجه به شدت علایم و میزان آسیب،بدون جراحی و یا جراحی است.

درمان بدون جراحی

اگر علایم بیمار خفیف باشد و فرد دچار قفل شدگی و یا تورم مکرر نگردد،معمولا نیازی به جراحی نیست.در این موارد،کنترل فعالیت های روزمره،پرهیزاز حرکات جهشی و به خصوص چرخشی در جهت بهبودی بیمار موثر است.در روش غیرجراحی، فیزیوتراپی با هدف کاهش درد،کاهش تورم و تقویت عضلات به صورت تدریجی کمک کننده است.

 

درمان با جراحی

زمانیکه علایم بیمار شدید باشد،به نحوی که فعالیت های روزمره اش دچار اختلال گردد،به جراحی نیاز است.درد و تورم شدید،قفل شدگی مکرر که عموما ضعف و آتروفی عضله چهارسر ران را به دنبال دارد،لزوم دخالت جراحی را مطرح می کند.

در طی جراحی هرچه بیشتر باید منیسک را حفظ نمود،زیرا برداشتن منیسک به طور کامل،معمولا طی 5 سال باعث آرتروز پیشرفته در زانو می شود و حتی باید گفت که 6 ماه پس از برداشتن منیسک،اولین علایم آرتروز در رادیوگرافی دیده می شود.جراحی ممکن است به صورت باز و یا ازطریق آرتروسکوپ انجام گردد.

در هر دو روش جراحی منیسک(جراحی باز و یا جراحی آرتروسکوپی)دو شیوه معمول عبارتنداز:

*خارج کردن نسبی منیسک(منیسکوتومی پارشیال(

*ترمیم منیسک(Meniscal repair)

انجام فیزیوتراپی قبل و پس از عمل جراحی،به خصوص در ورزشکاران حرفه ای باعث بازگشت سریع تر و همچنین افزایش کیفیت عملکرد بیماران می گردد.



منبع : برزکار و دکتر وریانی