قسمتي از جلوافتادگي‌هاي ديسك با ورزش‌هاي مختلف آب‌درماني، فيزيوتراپي، الكتروتراپي و... قابل درمان هستند. اگر اين روش‌هاي درماني پس از 3 الي 4 ماه كارساز نباشد و كمردرد بيمار مزمن شود، بايد تصميمات ديگري براي آن انديشيده شود.


كمردردهاي شديد و گرفتاري مهره‌هاي 4 و 5 باعث فشار به عصب و كشيده‌شدن بيماري به يك پا و گاهي تا زانو و انگشتان پا از علايم محسوس در ديسك كمر است.

جراحي‌هايي كه تاكنون براي بیماری دیسک صورت مي‌گيرد از طريق نخاع و يا در صورت كم‌بودن فضا، برداشتن قسمتي از مهره است كه در تكنيك‌هاي جديد درماني (همانند جايگذاري يك دكمه يا جك از پشت ستون فقرات بدون باز كردن نخاع) فاصله ايجاد شده فتق ديسك (ديسك جلوافتاده) بالاي 87 درصد، به جاي خود باز مي‌گردد كه پس از درمان آن، امكان عود بيماري بسيار كم مي‌شود.

پس از گذشت 5 سال از چنين تكنيكي در درمان ديسك كمر، طي 800 عمل جراحي انجام شده، نزديك به 90 درصد از بيماران بهبود يافته‌اند، مگر اين‌كه تصادف و يا حوادث غيرمترقبه‌اي رخ بدهد.

با عدم درمان به موقع اين بيماري به مرور زمان آب ديسك كم و كمتر مي‌شود و فتقي كه جلو افتاده، پس از گذشت زماني، پاره مي‌شود و محتويات آن به روي نخاع مي‌افتد ولي با به‌كار‌گيري تكنيك جديد در اين بيماري 90 درصد از بيماري قابل درمان مي‌شود، چرا كه در اين عمل جراحي به دو مهره و ديسك وسط آنها هيچ آسيبي وارد نمي‌شود و از آنجايي كه برش بسيار كوچك (cm 43) است، عضله و تاندون‌هاي دور مهره، متوجه آسيب‌ زيادي نمي‌شود.


 

آمارها نشان مي‌دهند كه پس از عمل جراحی دیسک کمر، بسياري از بيماران مجددا دچار درد كمر مي‌شوند. پس از انجام عمل جراحي در واحدهاي حركتي اختلاف ايجاد مي‌شود و ممكن است در عمل‌هاي جراحي سنتي، كمردردهاي حاد از بين بروند ولي با سرد و گرم شدن هوا، خم و راست شدن و ... فرد دوباره درد را در ناحيه ديسك حس مي‌كند چرا كه اين واحد براي هميشه از بين رفته است.

 

منبع: جام جم آنلاین