بيماراني كه دچار آسيب نخاعي مي‌گردند به دو دسته تتراپلژی (كوادري پلژي )‌و پاراپلژي نيز تقسيم بندي مي‌شوند. به فردي پاراپلژيك گفته مي‌شود كه حس و حركت تنه و يا اندام تحتاني خود را از دست داده باشد. اين نوع آسيب در اثر صدمه به نخاع درناحيه سينه، كمر يا خاجي ايجاد مي‌شود. بسته به اينكه آسيب در كجا اتفاق بيفتد كنترل بخشهاي خاصي از بدن از دست مي‌رود هر چه محل صدمه بالاتر باشد مقدار بيشتري از حس و عضلات نسبت به كسي كه دچار آسيب ناحيه خاجي شده، از دست ميرود.

تتراپلژی

 وقتي آسيب در ناحيه گردن اتفاق بيفتد فرد كنترل حس و حركت اندام فوقاني، تنه و اندام تحتاني را از دست مي‌دهد. به اين حالت تتراپلژي  مي‌گويند. (تترا و كواداري از لحاظ لغوي به معني چهار مي‌باشند.)

گاهي اوقات نخاع تنها دچار التهاب و خونمردگي مي شود و وقتي كه التهاب يا خونمردگي برطرف شد امكان بازگشت عملكرد نخاع وجود دارد ولي در حال حاضر روش قابل اعتمادي وجود ندارد كه مشخص كند كدام اعصاب احتمال برگشت دارند. اما هر چه زمان طولاني‌تري بگذرد و اعصاب عملكرد خود را بدست نياورند احتمال برگشت آنها كمتر مي‌شود. اگر مقداري برگشت در عملكرد ديده شد اميد ما براي بازگشت بيشتر عملكرد افزايش مييابد, ولي هيچ تضميني در اين مورد وجود ندارد.


منبع : دکتر رئیسی