در ابتدا پزشک فرد را معاينه مي کند و سئوالاتي راجع به محيط کار، عادات اجتماعي (مثل نوشيدن الکل)، در معرض مواد سمي قرار گرفتن، خطر ايدز و ديگر بيماري هاي عفوني و سابقه خانوادگي ابتلا به بيماري هاي عصبي از شما مي پرسد.

همچنين پزشک ممکن است آزمايشات زير را از شما بخواهد:


- آزمايش خون : براي تشخيص ديابت، کمبود ويتاميني، اختلال کبد و يا کليه، ديگر بيماري هاي متابوليکي و نشانه هاي فعاليت غيرطبيعي سيستم ايمني بدن صورت مي گيرد.

- بررسي مايع مغزي نخاعي : براي تشخيص آنتي بادي هاي مرتبط با نوروپاتي ديابتي انجام مي شود.

- الکترومايوگرام ( EMG) يا آزمايش فعاليت الکتريکي عضله

- سرعت هدايت عصبي

- سي تي اسکن

- ام ار آي ( MRI)

- نمونه برداري از عصب



درمان :
درمان موفق، بستگي به زمان تشخيص بيماري دارد. تا زماني که سلول هاي عصبي محيطي از بين نرفته اند، امکان بازسازي آنها وجود دارد.

گرچه براي نوروپاتي محيطي ارثي درماني وجود ندارد، ولي بسياري از انواع اکتسابي با درمان بهبود مي يابند. براي مثال کنترل قند خون در افراد ديابتي مي تواند سرعت پيشرفت نوروپاتي ديابتي را کم کند و يا مصرف مکمل ويتاميني براي نوروپاتي هاي حاصل از کمبود ويتامين مي تواند مفيد باشد.

در برخي موارد، سوزن سوزن شدن دست و پا و ديگر علائم نوروپاتي محيطي، با درمان تشنج و افسردگي کاهش مي يابد.



شيوه زندگي شما نيز بايد درست و سالم باشد، بدين منظور:

- وزن خود را متعادل نگه داريد.

- از تماس با مواد سمي خوداري کنيد.

- تحت نظر پزشک باشيد.

- يک رژيم غذايي سالم مصرف کنيد.

- از مصرف الکل خودداري کنيد.

- سيگار را ترک کنيد. سيگار باعث تنگ شدن رگ هاي خوني مي شود و در نتيجه مواد مغذي به اعصاب محيطي کمتر مي رسند.

- داروهاي هوميوپاتي (تحت نظر متخصص) نقش مهمي را در بهبود آسيب عصبي دارند.

- گياهان بابونه، رزماري و جينکو بيلوبا (Ginkgo biloba)، سيستم عصبي را تقويت مي کنند.