کلینیک درد ماهان

یک بیمار کمردردی با هر نوع درد و علتی که دارد، باید بداند که با بی اعتنایی به حل مشکلش دوران بهتری را پیش رو نخواهد داشت .

 این درست است که اگر بیمار هیچ درمانی انجام ندهد و فقط استراحت کند بلاخره درد او بهتر می شود، ولی اتفاق ناگواری که می افتد این است که بعد مدتی دوباره کمردرد عود می کند و بمرور تکرار آن بیشتر شده و فرد همیشه نگران کمردرد است و ناتوانی او بیشتر می شود و حداقل فرد بیشتر اوقات در کمر خود احساس خستگی می کند.

بنابراین بهترین حالت این است که با معاینه و درمان پیگیرمشکل کمردرد تشخیص و درمان شود. ارزیابی دقیق خیلی مهم است و شاید بیش از 50 درصد راه درمان است. ممکن است درمانگر در ابتدا با یک تشخیص سراغ درمان برود ولی بمرور زمان، با فیدبکهایی که از درمان می گیرد به علتهای دیگر و شاید مهمتری برای کمردرد فرد پی ببرد.

 درمان موفق، درمانی است که رو به پیشرفت باشد و در هر مرحله از بهبودی حرف تازهای برای بدن بیمار داشته باشد. در مسیر درمان باز کننده راه بهبودی دستهای هنرمند یک منوال تراپیست است با علم و آگاهی و بر اساس معاینه دقیق  بتواند چرخشهای نادرست  در مهره ها و لگن را اصلاح کند و با ماساژ و بکارگیری از وسایل گرمایی و ضد درد شرایط مطلوب را برای ادامه درمان فراهم کند.

3.      مرحله بعدی قراردادن بیمار در وضعیت هایی است که بافتهای کوتاه شده را بکشد. کشش مرحله ای است که باعث راحت شدن خیال درمانگر از ماندگار شدن تکنیکهای دستی او می شود. با انجام تمرینات کششی هرگونه عدم تقارن در پیوستگی بافتی برطرف می شود و مانند زمین آماده کشت است.

 تمرینات کششی تا جایی که درمانگر لازم می داند باید مرتباً تکرار شود و چون بلوغ یک بافت از نظر خصوصیات نرومکانیکی نیاز به زمان زیادی در حد 9 ماه دارد، لذا بعد اطمینان از اصلاح بافتی نیز تمرینات کششی با تکرار کمتر در درازمدت باید انجام شود.

4.      این مرحله بعد از زمانی که درمانگر از بدست امدن انعطاف پذیری نسبی بافتهای کوتاه مطمئن شد، آغاز می شود.تمرینات استقامتی بهمراه ثباتی و اصلاح پوسچر در این مرحله از موارد آسان و راحت تر تا مراحل سخت تر اموزش داده می شود.

 این مسئله حیاتی است که بدانیم چه عضلاتی و با چه شدتی را تقویت کنیم وگرنه شاهد اثرات نامطلوب می شویم. هر تمرینی که درد بیمار را برای بیش از چند ساعت از ورزش بیشتر کرد باید کمتر و یا قطع شود.

5.      تقریباَ مرحله آخر می باشد . در این مرحله به بیمار یاد می دهیم چگونه از کمرش به شکل صحیح استفاده کند. چه کارهایی را که تابحال انجام می داده و اشتباه بوده، تکرار نکند. و تمرینات تقویتی پیشرفته خود را بعد پایان دوره درمانی که ممکن است یک سال طول بکشد، حداقل هفته ای دوبار انجام دهد.

می توان بسیار امیدوار بود که انجام موفقیت امیز مراحل فوق در بیماران کمردردی  که سابقه جراحی و تقییرات ساختاری ماندگار مانند انحرافات و آرتروزهای شدید در کمر را ندارند می تواند به میزان زیادی بهبود بخش باشد. و البته برای این مواردی هم که گفته شد اثرات مفید بسیاری بهمراه دارد.