اغلب علائم آرتروز گردنی خود به خود فروکش می کنند اما ممکن است این علائم چند هفته باقی 

بمانند و منجر به تغییرات ساختمانی دائمی شوند. بنابراین هدف از درمان بیماری کمک به فروکشی

 طبیعی و موقتی التهاب بافتهای نرم اطراف است.

در موارد خفیف بیماری داروهای ضد درد و جلسات فیزیوتراپی توصیه می شوند. در موارد شدیدتر

 بهتر است به بیمار استراحت دهیم و گردن وی را با استفاده از یقه گردنی محافظتی

 (گردن بند طبی نرم) حمایت کنیم. بیمار بسته به شدت بیماری خود باید به مدت یک تا سه ماه

 از یقه گردنی استفاده کند.

در موارد استثنایی که مجرای نخاعی تنگ شده است ممکن است رفع فشار از روی نخاع و جراحی

 دیسک لازم شود.

اختلال حرکتی شدید و پیشرونده – دردی که به درمان محافظه کارانه پاسخ ندهد و یا فعالیت

 روزانه بیمار را محدود کند و مواردی که طناب نخاعی گردنی تحت فشار قرار گرفته باشد از 

مواردی است که نیازمند قطعی مداخله جراحی دیسک گردن می باشند.


منبع : دکتر رهنمایی