کلینیک درد ماهان

 پیام های درد از طریق دستگاه عصبی از ناحیه ی آسیب دیده به مغز فرستاده می شوند. پوست و بافت های عمقی تر بدن دارای انتهاهای عصبی بسیار پیچیده ای هستند ک تغییرات خارجی ،مثل گرما،سرما،فشار و نیز به محرک های داخلی مثل کشیدگی و ترشح مواد شیمیایی از سلول ها ی آسیب دیده پاسخ دهند.

وقتی این انتهاهای عصبی بر اثر تحریک های مستقیم فعال شوند،پیام های درد به مغز می فرستند.نخست پیام ها به ناحیه ای در نخاع به نام «شاخ خلفی»فرستاده و در آنجا پردازش می شوند.پیام های درد ازنخاع بالا می روند و به مغز می رسند.چون همه ی پیام های در قبل از رسیدن به مغز از شاخ خلفی می گذرند ،این قسمت نخاع از دروازه ی درد می دانند.

اعصاب و مغز

دستگاه عصبی سازوکاری بسیار پیچیده دارد که تغییرات درونی و بیرونی بدن را ردیابی و تجربه و تحلیل می کد و به آن ها پاسخ می دهد این دستگاه دو قسمت اصلی دارد؛دستگاه عصبی مرکزی،که شامل مغز   نخاع است،و دستگاه عصبی محیطی ،که از همه ی عصب هایی تشکیل شده است که مغز و نخاع را به تمام بدن وصل می کند.

تارهای عصبی

هر عصبی از دسته های تارهای عصبی ،ی اکسون ها،تشکیل شده است.برخی آکسون ها،به نام تارهای A،با غلافی چربی به نام میلین پوشیده شده اند،که آن ها را عایق می کند و سرعت انتقال علائم عصبی را بالا می برد.

مسیر پیام درد

وقتی آسیبی روی ده،پیام های درد در طول مسیرهای عصبی به نخاع فرستاده می شوند و بعد از عبور از شاخ خلفی (دروازه ی درد)،به مغز می روند تا در هپیوتالاموس پردازش شوند.

دستگاه عصبی مرکزی

دستگاه عصبی مرکزی شامل مغز و نخاع و مهم ترین دستگاه عصبی بدن است.این دستگاه مسئول دریافت پیام های ناشی از محرک هایی مثل درد،گرما،بو، مزه،و صدا از اندام ها و گیرنده های حسی است.در پاسخ این پیام ها،دستگاه عصبی مرکزی علائمی از طریق دستگاه عصبی محیطی به دستگاه های بدن،مثل ماهیچه ها می فرستد.

وقتی پیام درد به مغز رسید،در ناحیه ای به نام تالاموس پردازش می شود.و سپس درد احساس می وشد.سپس تکانه های عصبی از مغز به ماهیچه ها و اندام های داخلی برای ایجاد واکنش به درد به منظور محافظت از بدن پس فرستاده می شود.

واکنش به درد بستگی به خصوصیات بافت تحریک شده یا آسیب دیده دارد-مثلا ًبرخی بخش های بدن به کشیدگی حساس هستند.در حالی که برخی دیگر فشار یا دمای زیاد حساس ان.به هر حال ،صرف نظر از بافت تحریک شده یا نوع محرک ،هیچ دردی بدون کمک مغز احساس نمی شود.به همین دلیل است که در عمل جراحی از بی هوشی عمومی استفاده می شود. این کار با بی اثر کردن بخشی از مغز صورت می گیرد که درد را تشخیص می دهد.